بررسی میزان تمایز یافتگی در خانواده

خانواده به عنوان مهم ترین واحد اجتماعی بیشترین اثرگذاری را در سلامت و پویایی افراد عضو خود دارد. ازدواج و رابطه زناشویی نیز آغازکننده هر خانواده است . ازدواج به عنوان یک رویداد بهنجار در زندگی شخصی تعریف می شود که در بزرگسالی اتفاق می افتد و به معنی زندگی مشترک دو نفر با خصوصیات و نیازهای متفاوت است .تمایزیافتگی خود عبارت است از توانایی بدست آوردن کنترل عاطفی و در عین حال، ماندن در جوعاطفی خانواده. این مفهوم بیانگر میزان توانایی فرد برای تفکر واقع بینانه راجع به موضوعات عاطفی در خانواده میباشد. تمایزیافتگی شامل نوعی ظرفیت درون فردی برای متمایز کردن تفکر و احساس و نیز توانایی بین فردی برای حفظ استقلال درون بافت روابط عمیق با افراد مهم زندگی می باشد. در این مقاله به بررسی میزان تمایزیافتگی و تفکیک خویشتن در خانواده پرداخته شد و سطح تمایزیافتگی، مولفه های تمایزیافتگی، ویژگی افراد تمایزیافته یا تمایزنایافته و کابرد نظریه تمایزیافتگی در خانواده بررسی شد.این پژوهش از نظر هدف کاربردی و روش آن توصیفی واز نوع همبستگی است. این پژوهش توصیفی است زیرا هدف آن توصیف عینی، واقعی و منظم حوادث، رویدادها و موضوعات مختلف است. تحقیق توصیفی روش هایی است که هدف آن ها توصیف کردن شرایط یا پدیده های مورد بررسی است.

کلیدواژه ها:

تمایزیافتگی ، تفکیک خویشتن ، خانواده ، ارتباط