بررسی رابطه بین جو سازمانی و بهره وری منابع انسانی در شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین جو سازمانی و بهره وری منابع انسانی در شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب می باشد. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب به تعداد ۱۳۲ تشکیل داده اند. حجم نمونه براساس جدول مورگان (۱۹۷۸) برای ۱۱۱ نفر جامعه آماری(N)، تعداد ۹۲ نفرحجم نمونه (S) انتخاب شدند. به دلیل اینکه ممکن بود برخی پرسشنامه ها بازگردانده نشود، تعداد ۱۰۰ پرسشنامه توزیع و با جمع آوری ۹۲ پرسشنامه(رسیدن به تعداد مورد نظر) فرایند جمع آوری پرسشنامه ها قطع گردید. در تحقیق حاضر از پرسشنامه استاندارد جو سازمانی بر اساس پژوهش هالپین و کرافت(۱۹۹۵) با ۳۲ گویه و برای بهره وری منابع انسانی از پرسشنامه ۲۶ گویه ای بر اساس پژوهش آچیو(۲۰۰۲) استفاده گردید که مقادیر ضریب آلفای کرونباخ برای هر دو پرسشنامه به ترتیب ۹۱۶/۰ و۹۴۶/۰ بدست آمد که نشان دهنده اعتبار قابل قبول و بالای پرسشنامه ها می باشد. جهت تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده از شاخص ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی روابط بین فرضیات تحقیق به کمک نرم افزار SPSS نسخه ۱۹ استفاده شده است. نتایج فرضیه اصلی نشان داد بین جو سازمانی و بهره وری منابع انسانی مقدار ضریب همبستگی ۳۲۱/۰ و معناداری ۰۰۰/۰ بدست آمد که نشان دهنده رابطه مثبت و معنادار بین جو سازمانی و بهره وری منابع انسانی بود از طرفی نتایج برای فرضیات فرعی نیز نشان داد بین مولفه های (وجود تاکید بر تولید، علاقمندی، وجود صمیمت، روحیه گری) با بهروه منابع انسانی نیز رابطه مثبت ومعناداری دیده می شود اما بین مولفه های (نفوذ و پویایی و پرهیز از مزاحمت) رابطه منفی و معنادار بدست آمد.

کلیدواژه ها:

جو سازمانی ، بهره وری منابع انسانی ، صمیمیت ، نفوذ و پویایی ، پرهیز از مزاحمت