بررسی سبک و سیاق شاعر در مثنوی طاقدیس

مثنوی طاقدیس اثر ارزشمند علامه نراقی در حدود قرن سیزدهم و دوره بازگشت ادبی است. این مثنوی در بسیاری از زمینه ها پیرو سبک سیاق مولانا بوده است. در این مقاله سعی بر این است که سطح سه گانه فکری، زبان و ادبی مورد بحث و بررسی قرار بگیرد.از ویژگی های بارز این مثنوی استفاده وافر از آرایه ها، بخصوص آرایه تلمیح و استشهاد به آیات و روایات است.آنچه در این مقاله بیشتر مد نظر بوده است بررسی ویژگی های زبانی مثنوی طاقدیس است.

کلیدواژه ها:

مثنوی طاقدیس ، سطح فکری ، سطح ادبی ، سطح زبانی