مقایسه کمال گرایی و افسردگی در دانش آموزان دختر تیزهوش و عادی پایه دوازدهم شهرستان لارستان

اهداف: دانش آموزان رقم زننده آینده هر کشوری هستند و باید به سلامت روان دانش آموزان و عوامل موثر بر آن توجه ویژه نمود. هدف از این پژوهش بررسی کمالگرایی و افسردگی در دانش آموزان پایه دوازدهم شهرستان لارستان است. روش تحقیق: این پژوهش از نوع علی-مقایسه ای است. نمونه آماری این پژوهش ۱۰۴ نفر ۵۱) تیزهوش، ۵۳ عادی) از دانش آموزان پایه دوازدهم که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند، می باشد. برای جمع آوری داده از پرسشنامه کمالگرایی چند بعدی فراست و افسردگی بک استفاده شد و برای تحلیل داده ها از آزمون تی و مانوا استفاده شده است. دستاورد ها: یافته ها نشان می دهد که میانگین افسردگی دانش آموزان تیزهوش در مقایسه با دانش آموزان عادی به طور معنادار بیشتر است. از نظر کمالگرایی به صورت کلی در بین دانش آموزان تیزهوش و عادی تفاوت معناداری مشاهده نشد اما در خرده مقیاس های آزمون کمالگرایی، شک درباره اعمال و نگرانی درباره اشتباه ها در دانش آموزان تیزهوش و سازماندهی در دانش آموزان عادی به طور معنادار بیشتر است. نتایج حاکی از آن است که میانگین ابعاد کمالگرایی منفی در دانش آموزان تیزهوش (۶۵/۰۵) به طور معناداری از دانش آموزان عادی (۵۸/۶۶) بیشتر است. نتیجه گیری: یافته ها از تفاوت معنادار افسردگی و کمالگرایی در بین دانش آموزان تیزهوش و عادی حمایت می کند که نشان دهنده اهمیت درنظر گرفتن این متغیر ها در امر آموزش و پرورش دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان تیزهوش ، دانش آموزان عادی ، افسردگی ، کمالگرایی