خصوصیات فیزیکی و شیمیایی، فرآسنجه های تخمیری تولید گاز، گوارش پذیری نشاسته و ساختار گرانول های نشاسته در ذرت ایرانی سینگل کراس ۷۰۲ و واریته های مختلف ذرت های تجاری-وارداتی
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 327
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JASR-13-1_004
تاریخ نمایه سازی: 17 اسفند 1400
چکیده مقاله:
در این مطالعه ذرت ایرانی واریته سینگل کراس ۷۰۲ با ذرت های تجاری-وارداتی شامل روس، اکراین و برزیل از نظر خصوصیات فیزیکی و شیمیایی، فرآسنجه های تخمیری تولید گاز، خصوصیات تجزیه پذیری شکمبه ای، روده ای و کل دستگاه گوارش، میزان آسیب دیدگی و ژلاتیناسیون نشاسته و ساختار گرانول های نشاسته مقایسه شدند. ذرت سینگل کراس ۷۰۲ از نظر شکل ظاهری نسبت به سایر ذرت ها کوچکتر بود. وزن حجمی ذرت برزیل نسبت به سایر ذرت ها به طور معنی داری بالاتر بود. پروتئین، ADF، NDF، نشاسته، NFC، TDN، NEl و NEg به طور معنی داری در واریته های مختلف ذرت متفاوت بودند. نشاسته ذرت سینگل کراس ۷۰۲ (۰۳/۶۹ درصد) به طور معنی داری پایین تر از ذرت های اکراین (۳۶/۷۰ درصد)، روس (۰۴/۷۱ درصد) و برزیل (۴۹/۷۱ درصد) بود. گاز تجمعی تولید شده در مدت ۲۴ و ۴۸ ساعت در ذرت برزیل، روس و سینگل کراس ۷۰۲ بالاتر از ذرت اکراین بود. غلظت نیتروژن آمونیاکی و کل اسیدهای چرب فرار در زمان ۲۴ ساعت انکوباسیون تحت تاثیر واریته های مختلف ذرت قرار نگرفت. ذرت های سینگل کراس ۷۰۲ و روس قابلیت هضم نشاسته شکمبه ای بالاتر و قابلیت هضم نشاسته روده ای کمتری نسبت به ذرت های اکراین و برزیل داشتند. قابلیت هضم شکمبه ای، روده ای و کل دستگاه گوارش برای پروتئین خام بین واریته های مختلف دانه ذرت اختلاف معنی داری نشان نداد. درصد ژلاتیناسیون نشاسته در ذرت روس (۲۴/۴ درصد) و سینگل کراس ۷۰۲ (۱۷/۴ درصد) بالاتر از ذرت برزیل (۳۲/۳ درصد) و اکراین (۷۸/۳ درصد) بود. ذرت سینگل کراس ۷۰۲ نسبت به سایر ذرت ها میانگین مساحت دور هر گرانول، قطر طولی و عرضی و اندازه گرانول های نشاسته کمتر و ماتریکس پروتئینی ضعیف تری داشت. نتایج این مطالعه نشان داد که ذرت سینگل کراس ۷۰۲ از لحاظ میزان و نرخ تولید گاز، درصد ژلاتیناسیون و گوارش پذیری نشاسته مشابه با ذرت روس بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
عطیه رحیمی
دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
عباسعلی ناصریان
تغذیه دام، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
رضا ولی زاده
تغذیه دام، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
عبدالمنصور طهماسبی
تغذیه دام، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
حسام دهقانی
بیوتکنولوژی حیوانی، پژوهشکده زیست فناوری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :