تحلیل مسکن سالمندی از منظر سرزندگی فضایی

سالمندی، یک تجربه ی شخصی و اجتماعی است. این امر می تواند برای عده ای خوشحال کننده و برای عده ای غم انگیز و کسالت بار باشد. هر یک از این احساس ها به صورت ریشه ای به وسیله ی فرهنگ و جامعه ای که فرد در آن زندگی می کند، شکل می گیرد. شناخت و درک نیازهای مختلف سالمندان و تلاش در جهت پاسخ گویی به این نیازها و احترام به ترجیحات آن ها در طراحی و بهسازی فضاهایی مخصوص آنان، می تواند در زندگی خوب سالمندی و بهبود کیفیت و امید به زندگی آن ها و دستیابی به اهداف سالمندی موفق، موثر باشد. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی به بررسی انواع مسکن سالمندی در ایران و جهان می پردازد. براساس نتایج، حفظ سرزندگی محیط، توجه به عوامل خاطره انگیز، خوانایی و دسترسی های آسان و امن، سازماندهی حرکتی مناسب، توجه به چشم اندازها و توجه به الگوهای معماری ایرانی از عواملی هستند که در نمونه ها و مصداق های داخل کشور نادیده گرفته شده است. بنابراین باید در طراحی فضای سالمندان به منظور ایجاد سرزندگی مورد توجخ قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

سالمندی-خانه سالمندان-معماری-سرزندگی-سرزندگی فضایی