بررسی رابطه بین خودپنداره تحصیلی با انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر زنجان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه خودپنداره تحصیلی با انگیزش پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ انجام گردید. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی دوره دوم در شهرزنجان و نمونه پژوهش با استفاده از فرمول کوکران ۳۷۴ نفر در نظر گرفته شد. روش نمونه گیری پژوهش حاضر خوشه ای چندمرحله ای بود. در این پژوهش از دو پرسشنامه استاندارد، پرسشنامه خودپنداره تحصیلی((ASC و مقیاس انگیزش پیشرفت تحصیلی((ISM استفاده گردید. با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیری و نرم افزار spss اطلاعات تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که بین خودپنداره تحصیلی با انگیزش پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان رابطه وجود دارد. همچنین متغیر خودپنداره تحصیلی میتواند انگیزش پیشرفت تحصیلی را پیش بینی نماید.

کلیدواژه ها:

خودپنداره تحصیلی ، انگیزش پیشرفت تحصیلی و دانش آموزان.