آمادگی بالینی و رضایت کارورزان پزشکی بخش اورژانس مرکز آموزش و درمانی آیت الله موسوی دانشگاه علوم پزشکی زنجان،۱۳۹۴

زمینه و هدف: آموزش دانشجویان پزشکی در رابطه با مدیریت بیماران اورژانس و چگونگی عملکرد آنان در شرایط مختلف اورژانس اهمیت حیاتی دارد. این مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر آموزش های بخش طب اورژانس در ارتقاء آمادگی بالینی و رضایت کارورزان دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال۱۳۹۴ انجام شد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی-مقایسه ای بود که ۵۶ نفر از کارورزان پزشکی در دوره یک ماهه طب اورژانس در مرکز آموزش و درمانی آیت الله موسوی مورد بررسی قرار گرفتند. کارورزان در این دوره یک ماهه در کلاس های نظری و کارورزی در بخش های اورژانس حضور پیدا کردند. آمادگی بالینی و رضایت آنها از کارورزی قبل و بعد از دوره با ابزارهای یکسان مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج حاصله باهم مقایسه شد. روایی محتوایی پرسشنامه ها توسط سه نفر از متخصصان طب اورژانس دانشگاه انجام گردید و برای تعیین پایایی پرسشنامه از روش آلفای کرونباخ استفاده گردید که حدود ۸۲ درصد بدست آمد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون T زوجی و نرم افزار آماری SPSS ویرایش ۱۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که بین میانگین و انحراف معیار نمرات پیش آزمون کارورزان ۸۴/۱±۳/۹ و میانگین و انحراف معیار نمرات پس آزمون کارورزان ۹۴/۱±۷۳/۱۳ تفاوت معنی دار (۰۰۱/۰>P) داشته است. در همه موارد نمرات پس آزمون به طور معنی داری بالاتر از نمرات پیش آزمون بود. ۹/۶۶ درصد از کارورزان از دوره طب اورژانس، رضایت خوب تا عالی داشتند. نتیجه گیری: آموزش های تئوری و عملی در بخش اورژانس بر آمادگی بالینی کارورزان تاثیر داشته است و اکثریت کارورزان از آموزش های این بخش رضایت داشتند.

کلیدواژه ها:

emergency medicine ، interns ، assessment ، satisfaction ، clinical preparedness ، طب اورژانس ، کارورز ، ارزیابی ، رضایتمندی ، آمادگی بالینی