بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری مبتنی بر تکنیک مواجه سازی بر اضطراب، خودکارآمدی و عملکرد در دانش آموزان ورزشکار شهرستان سراب

پژوهش حاضر با هدف تاثیر درمان شناختی رفتاری مبتنی بر تکنیک مواجه سازی بر اضطراب، خودکارآمدی و عملکرد ورزشی دانش آموزان ورزشکار شهرستان سراب انجام شد. روش مطالعه حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. از بین کلیه دانش آموزان ورزشکار شهرستان سراب در سال ۱۴۰۰ که در مسابقات ورزشی شرکت کرده بودند، تعداد ۳۰ دانش آموزان ورزشکار شهرستان سراب در دامنه سنی ۱۲ تا ۱۸سال به صورت تصادفی ساده در دو گروه ۱۵ نفره گمارش شدند. برنامه آموزشی شامل ۶ جلسه ۹۰ دقیقهای تمرین درمان شناختی رفتاری مبتنی بر تکنیک مواجه سازی/شرایط کنترل بود. از پرسشنامه اضطراب، خودکارآمدی و مقیاس عملکرد در مسابقات ورزشی برای ارزیابی استفاده شد. داده ها با آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد مداخله درمان شناختی رفتاری مبتنی بر تکنیک مواجه سازی باعث کاهش اضطراب و افزایش خودکارآمدی و بهبود عملکرد ورزشی میشود. براساس یافته های پژوهش میتوان گفت که مداخلات درمان شناختی رفتاری یکی از روشهای موثر در بهبود عملکرد ورزشکاران است.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری مبتنی بر تکنیک مواجه سازی ، اضطراب ، خودکارآمدی ، عملکرد ورزشی ، ورزشکار