بررسی نقش جهت گیری مذهبی و هوش معنوی در پیش بینی رشد اجتماعی دانش آموزان پسر

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش جهت گیری مذهبی و هوش معنوی در پیش بینی رشد اجتماعی دانش آموزان پسر مقطع دوم متوسطه آموزش و پرورش ناحیه ۲تبریز بود. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر مقطع دوم متوسطه آموزش وپرورش ناحیه ۲ تبریز بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و به تعداد ۳۶۴ نفر انتخاب شدند. نمونه مورد بررسی پرسشنامه های رشد اجتماعی وایلند ۱۹۵۳ هوش معنوی کینگ ۲۰۰۸ و جهت گیری مذهبی الپورت ۱۹۵۰ را تکمیل کردند. داده ها با استفاده همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان داد که جهت گیری مذهبی درونی وهوش معنوی به طور مثبت و معنادار با رشد اجتماعی رابطه دارند ۰/۰۱ رگرسیون همزمان نشان داد که هوش معنوی و جهت گیری مذهبی توانایی تبیین ۳۱/۹ درصد از واریانس رشد اجتماعی را دارا می باشند. پژوهش حاضر نشان داد که هوش معنوی و جهت گیری مذهبی می توانند از سازه های مرتبط و تبیین کننده رشد اجتماعی در دانشجویان باشند.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، جهت گیری مذهبی ، رشد اجتماعی