بررسی تطبیقی زمان انعقاد عقود الکترونیکی و مکاتبه ای در حقوق ایران ، حقوق انگلیس و مقررات کنوانسیون ۲۰۰۵ آنسیترال

یکی از موضوعات مهم و اساسی در علم حقوق، موضوع «عقود و قراردادها و زمان تشکیل آن هاست» اهمیت بحث بدلیل آثار حقوقی مترتبه می باشد از جمله اینکه جریان آثار عقد از زمان موجودیت یافتن قرارداد لحاظ می گردد. عقود الکترونیکی و مکاتبه ای از جمله عقودی با ویژگی های خاص خود هستند که برای تعیین زمان و تشکیل آنها، بررسی ساختار و مقررات قانونی هم در عرصه داخلی و هم در عرصه بین المللی امری اجتناب ناپذیر است. چهار نظریه مهم (اعلام، ارسال، وصول، اطلاع) در جهت تعیین زمان این عقود از سوی حقوقدانان مطرح گردیده و هر یک از این نظریه ها طرفدارانی دارد. در این تحقیق و با توجه به تطبیقی بودن آن به بررسی عقود مکاتبه ای و الکترونیکی و نظریات چهار گانه و بررسی مشابهت ها و یا تفاوت های احتمالی در نظام حقوقی ایران و انگلیس و مقررات کنوانسیون ۲۰۰۵ آنسیترال پرداخته ایم

کلیدواژه ها:

حقوق انگلیس ، حقوق ایران ، زمان تشکیل عقود ، عقود الکترونیکی ، عقود مکاتبه ای ، کنوانسیون ۲۰۰۵ آنسیترال