اثربخشی روان پویشی کوتاه مدت بر سبک های مقابله ای و کاهش علائم بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روان پویشی کوتاه مدت بر سبک های مقابله ای و کاهش علائم بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر بود. این پژوهش در غالب یک طرح تک آزمودنی از نوع خط پایه چندگانه اجرا شد. نمونه این پژوهش شامل سه نفر خانم در سنین بین ( ۲۰ - ۵۰ ) ساله که به تشخیص پزشک معالج و بر اساس معیارهای ROMEІV دارای سندروم روده تحریکپذیر بودند و به صورت در دسترس اجرا گردید. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های ROMEІV ، پرسشنامه فراوانی و شدت علائم سندروم روده تحریک پذیر (BSS-FS) ( ۲۰۰۰ ) و پرسشنامه فرم کوتاه شده راهبردهای مقابله ای (CISS) ( ۱۹۹۰ ) دو جلسه قبل از شروع درمان و به صورت یک جلسه در میان در حین درمان استفاده شد. بازبینی دیداری نمودارها و شاخص آمارتوصیفی، کاهش معنی داری در استفاده افراد مورد مطالعه از سبک های مقابله ای اجتنابی و هیجان مدار و افزایش معنی دار در استفاده از سبک مقابله ای مساله مدار و همچنین کاهش معنی دار علائم و نشانه های سندروم روده تحریک پذیر را نشان داد. این یافته ها (در رابطه با سبک مقابله ای مساله مدار بالای ۷۰ % و برای و برای سندروم روده تحریک پذیر با دو مورد PND=۱۰۰ ویک مورد %۷۰