اثربخشی درمان با متادون برتنظیم شناختی هیجانات و صمیمت زناشویی معتادان

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان با متادون بر تنظیم شناختی هیجانات و صمیمت زناشویی معتادان انجام شد. روشپژوهش پیش آزمایشی (آزمایشی مقدماتی) از نوع پیش آزمون و پس آزمون برای یک گروه با یک نوبت پیگیری بود و جامعهآماری پژوهش حاضر شامل تمامی معتادان در حال بهبودی دارای پرونده در ۲ مرکز دارو درمانی (MMT) شهر گرگان تشکیلدادند و تعداد ۲۰ معتاد درحال بهبودی به روش هدفمند انتخاب می گردند و در سه بازه ی زمانی پیش آزمون (قبل از شروعمتادون درمانی توسط مرکز)، پس آزمون (پس از اتمام متادون درمانی در طول یک ماه) و پیگیری (پس از گذشت ۲ ماه) دریافتشد، ابزار گردآوری اطلاعات شامل، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱) و پرسشنامه صمیمیتزناشویی تامپسون واکر (۱۹۸۳) بود، داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و تحلیل واریانس یک راههمورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد درمان با متادون بر میزان تنظیم شناختی هیجانات و صمیمت زناشویی معتادان موثربود و در دو بازه ی زمانی پیش آزمون و پس آزمون نشان می دهد. با توجه به نتیجه ی بدست آمده پرداختن به مباحث هیجانیو حمایت های اجتماعی در روان درمانی همراه با درمان دارویی در ثبات پاکی در بلندمدت توسط درمانگران در حیطه ی اعتیادبسیار با اهمیت ارزیابی می گردد و می تواند تعیین کننده ی اساسی در عدم عود در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

درمان با متادون ، تنظیم شناختی هیجانات ، صمیمت زناشویی ، معتادان