توسعه با محوریت حمل و نقل عمومی همسایگی ایستگاه شریعتی در میدان تقی آباد مشهد

امروزه مشکل حمل و نقل و ترافیک شهری از معضلات اساسی شهرهای بزرگ به شمار می آید. هدر رفتن اوقات شهروندان در ترافیک ، آلودگی بیش از حد محیط زیست و تبعات منفی ترافیک بر روان ساکنان شهر ، نمونه هایی از این مشکلات است. پرداختن به چگونگی ساماندهی محیط ایستگاه ها برای سازگاری بیشتر با اهداف اصلی توسعه نیازمند نگرش طراحی شهری است. از جمله اهداف این پژوهش تاکید بر اهمیت حمل و نقل عمومی و ایستگاه ها به عنوان یک سرمایه ارزشمند در مقیاس شهر و نیز نیاز به استفاده بهینه از این سرمایه از طریق سیاستهای حمایتی کاربری های مطلوب و هم چنین تدوین سیاستها و ضوابط راهبردی در جهت متراکم سازی و توسعه زمین ها در همسایگی ایستگاه ها و ایجاد فضای شهری در کنار ایستگاه به منظور تعاملات بالاتر شهروندان با یکدیگر و تشویق ساکنان به استفاده از سیستم قطار شهری می باشد .در این راستا تحقیق حاضر با انتخاب ایستگاه شریعتی در میدان تقی آباد به عنوان نمونه موردی ، درصدد بررسی قابلیت ها، نیازها و موانع حوزه ی نفوذ ایستگاه برای هماهنگی با حمل و نقل عمومی است. نوع پژوهش توسعه ای -کاربردی و از نظرماهیت و روش توصیفی-تحلیلی و براساس حل مسئله می باشد. روش گرداوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای و روش تجزیه و تحلیل به دو صورت کیفی و کمی و نیز با استفاده از سوات است و بر اساس شناخت اصول توسعه با محوریت حمل و نقل عمومی به اتخاذ سیاست ها و روشهایی که منجر به توسعه بافت پیرامون ایستگاه می شوند ،می پردازد. از جمه راه حل های مقدماتی پیشنهادی در این نوشتار ساماندهی کاربری ها به گونه ای که از امکانات توسعه پیرامون ایستگاه بهره مند گردند و نیز ایجاد پیوند مناسب بین ایستگاه قطار شهری با ایستگاه های اتوبوس، تاکسی و .. می باشد .

کلیدواژه ها:

توسعه شهری ، TOD ، حمل و نقل عمومی