مطالعه تطبیقی قوه قاهره در سه نظام ایران، فرانسه، انگلیس

گاهی اوقات شرایط به گونه ای می باشد که یکی از طرفین قرارداد متوجه می شود که انجام تعهداتی که بر عهده گرفته غیر ممکن شده است، در چنین وضعیتی اصل لزوم اقتضا بر پایبندی قرارداد دارد و از یک طرف امکان پایبندی و اجرا مفاد قرارداد منتفی شده است اما در این مورد اصل لزوم کارایی خود را از دست می دهد. در چنین وضعیتی متعهد به عنوان دفاع از نقض تعهدات قراردادی، می تواند مدعی شود که مداخله اموری که خارج از اراده او بوده انجام قرارداد را غیر ممکن ساخته است. هدف از این مقاله تعریف و مطالعه تطبیقی فورس ماژور در سه نظام حقوقی ایران، فرانسه، و انگلیس می باشد. فورس ماژور یا همان قوه قاهره در حقوق ایران به معنای حادثه ای ناگهانی و گریز ناپذیر است که قابل انتساب به شخص مورد نظر نباشد. هر گاه در اثر چنین حادثه ای اجرای تعهد کاملا ناممکن شود، و یا ضررسی به دیگران وارد شود اجرای تعهد متوقف، و آن شخص معاف از مسئولیت مدنی یا جزایی خواهد بود، و در حقوق انگلیس نظریه فراسترشین یا عقیم شدند قرارداد بیان شده که به معنای همان قوه قاهره می باشد. با این تفاوت که عقیم شدن قرارداد دامنه وسیع تر از فورس ماژور یا همان قوه قاهره دارد.

کلیدواژه ها:

عقیم شدن قرارداد ، فورس ماژور ، قوه قاهره ، فراستریشن