مطالعه بهبود ساختاری کالبدی - فضایی و تاثیر آن در فضای روحی و روانی (آسایش) مردم کرمانشاه

نبود برنامه­ریزی دقیق برای بهبود ساختار کالیدی – فضایی در شهرها؛ ناآرامش روان و کیفیت زندگی شهروندان را به­همراه می­آورد که امروزه دولت­ها و برنامه­ریزان شهری می­کوشند درمقابل این ناهمگنی، زندگی را در مناطق شهری بهبود بخشند. هدف پژوهش حاضر مطالعه بهبود ساختاری کالبدی - فضایی و تاثیر آن در فضای روحی و روانی مردم کرمانشاه است. برای جمع آوری پیشینه و مبانی نظری موضوع مورد مطالعه، از اسنادکتابخانه­ای و مراجع اصیل مرتبط با موضوع موردپژوهش، استفاده شده است؛ همچنین به­منظور سنجش افکار و نظرات کارشناسان پژوهش از روش پیمایشی به­صورت پرسش­نامه استفاده شده است. پس از مرحله نظرسنجی­ها و ویرایش آن­ها، نظرات مختلف دسته­بندی و تجزیه و تحلیل شد. برای تحلیل داده­های پژوهش از مدل ویکور فازی و تحلیل­های رگرسیون خطی، تحلیل مسیر استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که شاخص­های تاثیر وسایل حمل­ونقل عمومی به­صورت شبانه­روزی، تاثیر ساماندهی عناصر تبلیغات محیطی و شهری، تاثیر بهسازی، ساماندهی و زیباسازی چشم­اندازهای عمومی و خواناسازی نقاط عطف بصری و نشانه­ های شهری بیشترین ضریب فازی را به­خود اختصاص داده اند که نقش پررنگی در ارتقاء سلامت روحی و روانی مردم شهری این منطقه دارد؛ همچنین؛ یافته­های تحلیل آماری و مدل تحلیل مسیر نشان می­دهد که بین متغیرهای مستقل (سن، جنس، تاهل، تحصیلات، شغل، درآمد و مدت سکونت) و متغیر وابسته (احساس آرامش روحی و روانی) ارتباط مثبت و معنی­داری وجود دارد. نتایج کلی بیانگر آن است که تمامی شاخص ها رابطه معنی­داری با یکدیگر دارند، ولی در شاخص مدت سکونت و سن و ارتباط آن با آرامش روحی و روانی رابطه معنی­دار وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

شهر ، آسایش ، ساختار کالبدی فضایی ، شهر کرمانشاه