مقایسه تطبیقی ساختار مدیریت شهری تاب آور در ایالات متحده امریکا و ژاپن
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 608
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
BTCONF04_217
تاریخ نمایه سازی: 20 مهر 1400
چکیده مقاله:
مخاطرات طبیعی این پتانسیل را دارند که در نبود سیستمهای کاهش اثرات مخرب حوادث، به سوانحی هولناکی تبدیل شوند. درحال حاضر بسیاری از سازمانهای دولتی و غیردولتی تقویت تاب آوری گروه ها و جوامع را در اولویت قرارداده اند. دو سند مهم سازمان ملل متحد (هیوگو و سندای) مهمترین رکن دستیابی به شهرهای تاب آور را وجود بعد نهادی تاب آور میداند. هدف اصلی مقاله حاضر آن است که فراتر از پژوهش های مختلفی که در سطح دنیا به صورت تئوری در این زمینه انجام شده است، به شناخت و بررسی مدیریت شهری تاب آور در کشورهای ژاپن و ایالات متحده امریکا بپردازد و با توجه به تفاوت ساختار نظام مدیریت شهری در آنها، عملکرد هر یک را ارزیابی نماید. پژوهش حاضر ازنظر روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و از نظرنوع تطبیقی است. مبانی نظری بابررسی متون، نشریات معتبر، کتب داخلی و خارجی تدوین شده است. پس از شناسایی ساختار و ارگان نظام مدیریت شهری تاب آور در دو کشور مورد مطالعه، به تحلیل وضعیت آنها پرداخته شد. نتیجه مطالعات نشان داد که این دو کشور با دو نوع تقسیمات سیاسی متفاوت سعی نموده اند تا الگوی مدیریت شهری تاب آور خود را مبتنی بر نظام حاکم بر کشور خود شکل دهند تا بتواند بخوبی با نظام موجود تلفیق یافته و به حوادث واکنش موثری نشان دهند. در چارت سازمانی مدیریت حوادث امریکا، بخشی با عنوان "تاب آوری" لحاظ شده است. اما از دیگرسو، در کشور ژاپن برخلاف امریکا بخشی با عنوان تاب آوری را در چارت سازمانی لحاظ نشده و آن را به ارتباط شهرداریها (مسئول برخورد با حوادث) با سازمانهای بین المللی (که درزمینه تاب آوری فعالیت میکنند) واگذار نموده است. مدیریت حوادث ژاپن شکل سازمان یافته تری دارد، مهمترین عامل تضعیف تاب آوری شهری در ایالات متحده امریکا منوط کردن بودجه مدیریت حوادث به برخی حوادث خاص (مانند مبارزه با تروریسم) بوده است که باعث شده اگر در برخی جنبه ها مناطق مختلف ضعیف عمل کنند، بودجه سایر بخشها مانند سوانح طبیعی نیز اختصاص پیدا نکند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
داریوش اردلان
استادیار، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد بوئین زهرا-مرکز شال، دانشگاه آزاد اسلامی، شال، ایران