جایگاه استانداردسازی، ایمنی و مدیریت ریسک در تحقیق، توسعه و کاربرد فناوری نانو

فناوری نانو هنر دستکاری و دانش بررسی و ساخت و کنترل مواد در مقیاس ۱-۱۰۰ نانومتر است. علم نانو در سال های اخیر رشد قابل ملاحظه ای داشته است و بشر بر قله هایی از علم گام نهاده است که شاید تا چند دهه گذشته، چنین پیشرفتی قابل تصور نبود. امروزه نانوفناوری در تمامی شاخه های علوم و فناوری وارد شده است و هر روزه جنبه کاربردی جدیدی از آن مورد بهره برداری قرار می گیرد .در سال های اخیر رویکرد احتیاطی در توسعه و بهره برداری ایمن از فناوری نانو و پیشگیری از مخاطرات احتمالی آن از طریق انجام اقدامات مختلفی از قبیل استانداردسازی و وضع قوانین مورد نیاز، اجرا و نظارت بر آنها، به شدت مورد توجه سیاستگذاران این حوزه قرار گرفته است. تدوین استانداردها و دستورالعمل ها را می توان به عنوان اولین گام اساسی در ارزیابی و کنترل مخاطرات توسعه فناوری نانو دانست. به همین دلیل نهادهای مختلف بین المللی با تدوین استانداردهای ایمنی نانو در حوزه های محیط زیست، سلامت انسان و ایمنی محیط های کاری تا حد زیادی زیرساخت های لازم را برای نظارت، ارزیابی و کنترل مخاطرات فراهم کرده اند. کشور جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از کشورهای پیشگام و موفق در توسعه فناوری نانو، کاربرد ایمن آن را با اقداماتی از قبیل تدوین استاندارد در حوزه ایمنی زیستی محصولات نانو مورد توجه قرار داده است. سازمان ملی استاندارد به عنوان تنها مرجع رسمی تدوین و نشر استانداردهای ملی در کشور، توجه ویژه ای به تدوین استانداردهای ملی در زمینه های مختلف در حوزه نانوفناوری نموده است.

کلیدواژه ها:

نانو فناوری ، خطر ، ارزیابی ریسک ، استاندارد