تحلیل فرصت های پایداری محیطی در ساختمان های اقامتی و هتل ها از دیدگاه مدیریت ساخته ها

بخش ساخت و ساز به عنوان یکی از مهمترین آسیب های زیست محیطی به حساب می آید. زباله های ساختمانی و تخریب به دلیل حجم زیاد ، وزن و ماهیت ناهمگن به ویژه به محیط زیست آسیب می رسانند و روند غالب پیری ساختمان و انقراض موجب شد تا طرحی برای بازرسی ساختمان به عنوان یک اقدام قانونی در رسیدگی به مشکلات طولانی مدت مرتبط با احیای ساختمان که اغلب در ساختمان های موجود در سن کس سالگی یا طولانی تر رخ می دهد با هدف بررسی وضعیت فعلی خرابی ساختمان در تعیین و توضیح توصیه های موثر و یا روش های مناسب از طریق یک بررسی تجربی است. در مورد صنعت هتل داری، این ساختمانها مسئولیت ۴۰ درصد از مصرف انرژی اولیه را بر عهده دارند و پیش بینی می شود تا سال ۲۰۳۵ تقاضای انرژی خود را افزایش دهند، از این رو ضروری است که بخصوص ساختمانهای اقامتی به طور پایدار طراحی شوند تا از این طریق تاثیر بر محیط زیست کمرنگ شوند.اصطلاع معماری پایدار یا معماری زیست مجیطی،حساس به مسائل پیچیده در رابطه با همزیستی طبیعت،انسان و مصنوعات اطلاق می شود.گسترش شهر نشینی و زندگی صنعتی باعث ایجاد اثرات مخرب زیست محیطی گوناگون گردید که پیامدهای آن بحران انرژی بود که بشر در قرن ۲۰ با آن مواجه گردید از این رو مفهوم پایداری در ده ه ۱۹۷۰ میلادی نتیجه آگاهی بشر نسبت به مسائل زیست محیطی و مشکلاتی دیگر از جمله فرهنگی،اجتماعی و اقتصادی می باشد.