توسعه پایدار در معماری مسکونی اصفهان(نمونه موردی:خانه همایی)

توسعه پایدار تغییری محی مدارانه در استفاده از منابع طبیعی و سمت گیری توسعه فناوری است تا با نیازهای حال و آینده سازگار باشد.در معماری پایدار- که در برگیرنده مفاهیم و اصول توسعه پایدار در حوزه معماری است- ساختمان نه تنها خود را با شرای اقلیمی منطقه تطبیق میدهد، بلکه با بهره گیری از بوم شناسی ساختمان که تاکید بر قابلیت تلفیق ساختمان با عوامل محیطی دارد، سعی در نیل به کیفیات فضایی، کالبد و فرم مناسب در طراحی معماری دارد. تحقیق حاضر به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده و هدف آن بیان فنون والگوهای به کار رفته در معماری سنتی می باشد. دراین مقاله به بررسی شاخصه ی پایداری در معماری سنتی دراقلیم گرم و خشک خواهیم پرداخت و با بررسی یکی از خانه های سنتی اصفهان به عنوان نمونه مناسب به لحاظ انطباق با الگوی پایداری خواهیم پرداخت.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، خانه های سنتی ، اقلیم گرم و خشک ، اصفهان