رابطه نارسایی هیجانی و سازگاری تحصیلی با عملکرد تحصیلی دانشجویان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه نارسایی هیجانی و سازگاری تحصیلی با عملکرد تحصیلی دانشجویان بود. مطالعه حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بوده است. برای این منظور ۱۵۰ نفر از دانشجویان علوم انسانی به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. همه افراد نمونه به پرسشنامه های مقیاس نارسایی هیجانی تورنتو و سازگاری تحصیلی بیکر و سیریاک پاسخ دادند. همچنین برای تعیین میزان عملکرد تحصیلی دانشجویان از معدل پایان ترم آنها استفاده شد. برای تحلیل داده ها از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیری به کمک نرم افزار SPSSV۱۸ استفاده شد. نتایج نشان داد بین نارسایی هیجانی و عملکرد تحصیلی رابطه منفی و معنادار -۰/۲۲۰=p، و بین سازگاری تحصیلی و عملکرد تحصیلی رابطه مثبت و معنادار (p =۰/۵) وجود داشت. در نهایت نتایج این پژوهش نشان داد که دانشجویانی که دارای نارسایی هیجانی و سازگاری تحصیلی پایین هستند در عملکرد تحصیلی خود دچار مشکل می شوند. لذا برای بالا بردن عملکرد تحصیلی دانشجویان بهبود این دو متغیر در آنها ضروری بنظر می رسد.

کلیدواژه ها:

نارسایی هیجانی ، سازگاری تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، دانشجویان