اثربخشی آموزش مهارت های زندگی(خودآگاهی و جرات ورزی) بر تاب آوری و اضطراب دانش آموزان دخترمتوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارت های زندگی(خودآگاهی و جرات ورزی) بر تاب آوری و اضطراب دانش آموزان دختر متوسطه اول انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول در شهر تهران سال۱۳۹۸-۱۳۹۹بوده است. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش، از پرسشنامه تاب آوری کانر دیویدسون و پرسشنامه اضطراب بک استفاده شده است. نمونه پژوهشی به صورت روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. سپس ۳۰ نفر از آزمودنی ها به طور تصادفی انتخاب شده در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. سپس دوره آزمایشی آموزش مهارت زندگی (خودآگاهی و جرات ورزی) برای گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای اجرا شد ولی در مورد گروه گواه هیچ آموزشی صورت نگرفت. پس از اتمام برنامه آموزشی از هر ۲ گروه پس آزمون به عمل آمد. یافته های پژوهش در تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین نمره های تاب آوری و اضطراب در پس آزمون نسبت به پیش آزمون تاثیر معنی داری دارد. بنابراین آموزش مهارت های زندگی(خودآگاهی و جرات ورزی) بر تاب آوری و اضطراب دانش آموزان دختر متوسطه اول تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی(خودآگاهی و جرات ورزی) ، تاب آوری ، اضطراب ، دانش آموزان دختر.