تاثیر بازی درمانی شناختی بر مهارت ارتباطی کودکان دارای اختلال سلوک

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بازی درمانی شناختی بر مهارت های ارتباطی کودکـان دارای اخـتلال سـلوک انجـام گرفـت. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل و جایگزینی تصادفی بود. جامعـه آمـاری پـژوهش متشکل از کلیه کودکانی مقطع ابتدایی بود که به منظور درمان به مراکز مشاوره نواحی چهارگانه آموزش و پرورش شهر شـیراز مراجعه کرده بودند و برچسب اختلال سلوک را دریافت کرده بودند. از بین آنها۳۰ کودک که معیارهای ورود به طرح درمـانی را دارا بودند، بصورت هدفمند بعنوان نمونه انتخاب شدند و به شیوه تصـادفی در دو گـروه ۱۵ نفـره کنتـرل و آزمـایش جـایگزین شدند. ابتدا پیش آزمون برای هر دو گروه اجرا شد و سپس گروه آزمایشی در جلسات بـازی درمـانی شـناختی شـرکت کرنـد و مجددا پس آزمون اجرا گردید. بررسی فرضیه پژوهش ( بازی درمانی شناختی بر افزایش مهـارت هـای ارتبـاطی کودکـان دارای اختلال سلوک تاثیر دارد) نشان داد که میانگین نمرات مهارت های ارتباطی و ابعاد آن یعنـی همکـارای، قاطعیـت و خویشـتن دارای در پس آزمون در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه به طور معناداری افزایش یافته است. در مجموع یافتـه هـای پـژوهش حاکی از اثربخشی بازی درمانی شناختی بر مهارت های ارتیاطی آزمودنیها بود.

کلیدواژه ها:

درمانی شناختی ، مهارت ارتباطی ، اختلال سلوک