بررسی تطبیقی احکام بیع فاسد در حقوق ایران و کنوانسین بیع بین المللی کالا

برای صحت عقد بیع تحقق شرایطی ضروریست. در صورتی که عقدی فاقد شرایط صحت باشد عقد باطل و یا فاسد خواهد بود . عقد بیع فاسد یا باطل آثار متعددی دارد. در پژوهش حاضر با روش توصیفی – تحلیلی آثار بیع فاسد در حقوق ایران و کنوانسیون بیع بین المللی کالا مورد بررسی قرار گرفت . نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن است که در حقوق ایران برای عقد باطل نمی توان وجود و تحققی در عالم اعتبار شناخت لیکن این امر مانع از آثار مترتب بر بیع فاسد از جمله لزوم ردّ عین یا بدل آن ، عدم انتقال ملکیت ، حرمت تصرف در مالی که در معامله ی باطل اخذ شده ، وجوب رد فوری مال، جبران خسارت نمی باشدضمانِ. گیرنده ی مال از دیگر آثار بطلان معامله بر مال مأخوذه است. خریدار ضامن مبیع و فروشنده ضامن ثمن است.قانون مدنی مقبوض به عقد فاسد را در حکم غصب می داند قابض مورد عقد فاسد نیز در حکم غاصب بوده فلذا باید مال مقبوض را فورا به صاحب آن مسترد دارد. با بررسی مقررات کنوانسیون بیع بین المللی کالا به این نتیجه می رسیم که ماده ی 4 کنوانسیون مذکور قلمرو کنوانسیون در ارتباط با مقررات ناظر بر تشکیل قرارداد و حقوق و تعهداتی که برای طرفین بر اثر چنین قراردادی ایجاد می شود ، تعیین نموده است . ماده ی مذکور موضوعاتی که تحت شمول کنوانسیون است و موضوعاتی که کنوانسیون به آن ها پرداخته را بیان می کند . با استناد به ماده ی مذکور می توان گفت هر مسئله ی خارج از حقوق و تعهدات فروشنده و خریدار از قرارداد بیع شمول کنوانسیون خارج و بایستی با مراجعه به حقوق ملی حل و فصل شود . به عبارتی در خصوص اظهار نظر در مورد اینکه عقد بیع فاسد یا باطل است بایستی به حقوق ملی مراجعه کرد . به دیگر بیان حقوق ملی در خصوص اعتبار قرارداد من جمله صحت یا بطلان بیع مقدم است مگر اینکه موضوع به طور خاص تحت پوشش کنوانسیون قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

بیع فاسد ، کنوانسیون وین ، بیع باطل