شناخت مناطق اکولوژیک کشور(فازدوم-سیستان و بلوچستان)

نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1093180
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 590
تعداد صفحات: 244
سال انتشار: 1391

نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.

  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این طرح پژوهشی:

چکیده طرح پژوهشی:

طرح شناخت مناطق اکولوژیک استان سیستان و بلوچستان شامل ‮‭22‬ برگ نقشه توپوگرافی در مقیاس ‮‭250000:1‬ معروف به نقشه های چهارگوش ایرانی به نامهای زابل به شماره‮‭41-01‬ ‭NH‬، لش جوین به شماره‮‭41-02‬ ‭NH‬، آبسرد به شماره ‮‭40-08‬ ‭NH‬، دریاچه هامون به شماره‮‭41-05‬ ‭NH‬، چهار برجک به شماره‮‭41-06‬ ‭NH ‬،.نصرت آباد به شماره‮‭40-12‬ ‭NH‬، زاهدان به شماره‮‭41-09‬ ‭NH ‬،گوادزره به شماره ‮‭41-10‬ ‭NH‬، فهرج به شماره‮‭40-16‬ ‭NH‬، خاش به شماره ‮‭41-13‬ ‭NH‬، نره نو به شماره‮‭41-14‬ ‭NH‬، هامون جازموریان به شماره ‮‭40-04‬ ‭NG‬،ایرانشهر به شماره‮‭41-01‬ ‭NG‬، سراوان به شماره‮‭41-02‬ ‭NG‬، کوهک به شماره‮‭41-03‬ ‭NG‬، فنوج به شماره‮‭40-08‬ ‭NG ‬،نیک شهر به شماره‮‭41-05‬ ‭NG‬، پیشین به شماره‮‭41-06‬ ‭NG‬، پنج گور به شماره‮‭41-07‬ ‭NG‬، پی بشک به شماره ‮‭40-12‬ ‭NG‬، چابهار به شماره‮‭09‬‭-NG‬‮‭41‬، گواتر به شماره ‮‭41-10‬ ‭NG‬از انتشارات سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، به وسعت حدود ‮‭18158989‬ هکتار به عنوان بررسی تیپ های گیاهی استان سیستان و بلوچستان، انتشار یافته است. استان سیستان و بلوچستان در جنوب شرقی ایران و در مختصات جغرافیایی ‮‭25‬ درجه و 3 دقیقه تا ‮‭31‬ درجه و ‮‭28‬ دقیقه عرض شمالی و ‮‭58‬ درجه و ‮‭47‬ دقیقه تا ‮‭63‬ درجه و ‮‭19‬ دقیقه طول شرقی واقع شده است. گزارش حاضر شرح واحدهای تفکیک شده در نقشه ‮‭1/25000‬ پیوست است که حاصل مطالعات صحرایی پوشش گیاهی در مقیاس ‮‭1/50000‬ و انطباق نقشه های تیپهای گیاهی، ارزیابی منابع و قابلیت اراضی و نقشه های هواشناسی و طبقه بندی اقلیمی منطقه مورد مطالعه میباشد. در این مطالعه به روش پیمایش صحرایی واحدهای بهره برداری روی زمین مشخص شده، سپس تیپ های گیاهی به روش نمود ظاهری (سیمای ظاهری) و با توجه به ترکیب گونه ای پوشش گیاهی و براساس گونه های غالب در زمان مطالعه شناسایی، تفکیک و بر روی نقشه های توپوگرافی ‮‭1/50000‬ با درج گونه های غالب مشخص شده است. ویژگی های محیطی با استفاده از نتایج بررسی های اقلیم، زمین شناسی، خاک، شیب، جهت و قابلیت اراضی برای هر یک از تیپ های گیاهی مشخص گردیده است. براساس نتایج مطالعات انجام شده استفاده از اراضی در حال حاضر بدین گونه است که تیپ های گیاهی در عرصه مورد مطالعه با وسعت ‮‭12947272‬ هکتار، ‮‭71/3‬ درصد از کل منطقه، اراضی زراعی شامل زراعت های آبی، اراضی آیش، درختان مثمر و غیرمثمر با وسعت ‮‭784074‬ هکتار، ‮‭4/32‬ درصد، اراضی سنگلاخی (رخنمون سنگی) با وسعت ‮‭2000201‬ هکتار، ‮‭11/01‬ درصد، اراضی ساخته شده با وسعت ‮‭37095‬ هکتار، ‮‭0/2‬ درصد، دریاچه، اراضی ماندابی و رودخانه با مساحت ‮‭115558‬ هکتار‮‭64‬،/0 درصد،اراضی بایر و تپه های شنی با وسعت ‮‭2274790‬ هکتار، ‮‭12/53‬ درصد از کل منطقه را به خود اختصاص داده است که در نمودار 1 نشان داده شده است .