دستورالعمل برداشت پنبه با ماشین وش چین (Cotton Picker)

در حال حاضر پنبه در 130 کشور جهان کشت شده است و 60 کشور دنیا حداقل 5000 هکتار پنبه کاری دارند و حدود 2/5 درصد از زمین های قابل کشت به این محصول اختصاص یافته است (فایو، 2009). تولید پنبه و برداشت آن در این کشورها از روش های کاملا دستی تا روش های کاملا مکانیزه متغیر است. مناطق کشت پنبه در جهان از مزارع دیم کوچک کارگری در کشورهای در حال توسعه مانند بورکینافاسو تا مزارع بزرگ آبی با تکنولوژی پیشرفته در کشورهای توسعه یافته پراکنده می باشد.مهمترین مانع در مزارع کوچک پنبه کاری در کشورهای در حال توسعه ، اختلال در تامین نهاده ها و پایین بودن سطح تکنولوژی بوده و از همه مهمتر بر برداشت و جین زنی اینگونه مزارع (فایو، 2009) اثر نامطلوب دارند. موفقیت تولید در مزارع پنبه کاری کوچک به آموزشهای مروجان، کلاس های مزرعه ای کشاورزان و بازدید آن ها از مزارع نمایشی بستگی دارد. ارتباط این مزارع کوچک پنبه کاری با این آموزشها موثرترین شکل افزایش راندمان تولید در مزارع خرد می باشد.در قرن 21 تولید پنبه به راندمان بالا با عملکرد خوب و کیفیت عالی الیاف نیاز است تا بتواند الیاف مور نیاز صنعت نساجی امروز را تامین کند. برای دستیابی به این هدف، پیش نیازهای برداشت، ماشینهای برداشت و جین زنی باید در حال بهبود و به روز شدن باشند. عمده برداشت پنبه در ایران در حال حاضر توسط دست و در ماه های مهر، آبان و آذر انجام می شود. این ماه ها در یک سال زراعی، فصل برداشت بسیاری از محصولات نظیر مرکبات، زعفران و چغندرقند می باشند که نیاز به نیروی کارگری فراوان دارند. برداشت پنبه اگر با تاخیر مواجه شود با افت کیفی محصول مواجه خواهد شد که این خود با توجه به برداشت دستی این محصول و وابستگی شدید آن به نیروی کارگری حایز اهمیت است (رحیمی و مهدی نیا، 2014). از سوی دیگر برداشت دستی پنبه نزدیک به یک چهارم هزینه های تولید را به خود اختصاص داده و این موضوع در بیشتر موارد باعث از بین رفتن قدرت رقابت پنبه با سایر محصولات گردیده است؛ به طوری که در سال های گذشته منجر به کاهش سطح زیر کشت آن و در نتیجه کاهش تولید پنبه در ایران شده است (نوروزیه و همکاران، 1395).با توجه به مشکلات برداشت دستی پنبه؛ ازجمله طولانی شدن، پر زحمت بودن و بالا بودن هزینه برداشت؛ یافتن راهی برای تسهیل و تسریع برداشت یکی از نیازهای مهم کشاورزان پنبه کار ایران می باشد. استفاده از ماشین می تواند در کاهش هزینه های برداشت نقش موثری ایفا کند؛ و از طرف دیگر با برداشت به موقع محصول، خسارات ناشی از سرما و بارندگی های زودرس پاییزه نیز کاهش مییابد (نوروزیهوهمکاران،2003).نوروزیه و همکاران (1392) طی تحقیقات انجام شده گزارش نمودند که درمقایسه دو شیوه برداشت ماشینی و دستی، با یک حساب ساده می توان ادعاکرد، یک ماشین برداشت دوردیفه با سرعت برداشت5 هکتار در روز و عملکرد مزرعه ای 3 تن در هکتار،قادر به جمع آوری15 تن پنبه در روز است. برای برداشت همین مقدار پنبه با فرض برداشت هر نفر 50 کیلوگرم در روز، به 300 نفر کارگر احتیاج است. محدودیت زمان برداشت و کمبود کارگرفصلی، راهی جز استفاده از ماشین برداشت پنبه نمی گذارد. به همین دلیل در صورتی که بخواهیم در تولید پنبه موفق باشیم و کارخانه های پنبه پاک کنی کارشان را از سربگیرند و به دنبال آن، صنعت نساجی کشور جان تازه ای بگیرد، برداشت ماشینی می تواند چاره ساز مشکل پیش آمده باشد (عبداله پور و همکاران، 2015).