بررسی تاثیر سموم سیستمیک ایمیداکلوپراید، تیامتوکسام و استامیپراید به روش کاربرد در خاک برای کنترل زنجرک خرما

زنجرک خرما یکی از آفات مهم نخیلات در ایران می باشد. این آفت در سالهای اخیر به عنوان آفت درجه اول روی خرما در مناطق خرما خیز کشورمطرح شده است. بطوریکه سطح مبارزه شیمیایی بر علیه این آفت در مناطق بوشهر و کرمان در سال جاری بیش از ‮‭18000‬ هکتار بوده است که عمدتا بصورت سمپاشی هوایی است. نظر به اینکه در سم پاشی هوایی علیه این آفت علاوه بر آلودگی های زیست محیطی، کارایی آن نیز به اثبات نرسیده است و از طرف دیگر با توجه به سیستم نظام کشت در نخیلات امکان استفاده بهینه از سمپاش های زمینی وجود ندارد لذا کاربرد سموم از طریق خاک در صورت موثر بودن میتواند بسیاری از مشکلات کنترل شیمیایی زنجرک خرما را حل نماید. بر این اساس در این تحقیق تاثیر حشره کش های سیستمیک ایمیداکلوپراید، تیامتوکسام و استامیپراید به روش کاربرد در خاک مورد بررسی قرار گرفتند (در منطقه بوشهر به جای سم استامی پراید حشره کش دینوتفوران آزمایش شد). بدین منظور غلظت های مورد نظر از هر سم در ‮‭10‬ لیتر آب تهیه شده و در قسمت سایه انداز درخت ریخته شد. آمار برداری از حشرات زنده یک روز قبل از محلول دهی و روزهای بعد از جمعیت زنجرک انجام گرفته و درصد تلفات با روش هندرسون تیلتون محاسبه شد. آزمایش بصورت طرح بلوک های کامل تصادفی با ده تیمار ( هر سم در سه غلظت بعلاوه شاهد) در سه تکرار(هر تکرار یک درخت و از هر درخت پنج برگ) انجام شد. سپس محاسبات آماری روی اعداد و ارقام بدست آمده با استفاده از نرم افزار ‭MSTATC ‬انجام گرفت. نتایج نشان داد که تیمار ها با شاهد بدون سم اختلاف معنی داری با هم نداشتند بنابراین میتوان نتیجه گیری نمود که کاربرد سموم مذکور از طریق خاک تاثیری در کنترل زنجرک خرما ندارد. واژه های کلیدی: زنجرک خرما، حشره کش ها ، کاربرد سموم از طریق خاک