بررسی میزان مصرف بهینه آهن، روی و منگنز بر عملکرد خیار گلخانهصای در شرایط گلخانه های جیرفت

به منظور بررسی اثر آهن، روی و منگنز بر عملکرد خیار گلخانهصصای آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکصهای کامل تصادفی با ‮‭27‬ تیمار و سه تکرار بگونهصای که هر پلات آزمایشی شامل یک خط کاشت به طول ‮‭20‬ متر بود، انجام شد. در این آزمایش فاکتور اول آهن با سه سطح ،‮‭11 0‬ و ‮‭13‬ کیلوگرم در هکتار بصورت کود سکوسترین آهن و فاکتور دوم روی با سه سطح ،‮‭50 0‬ و ‮‭80‬ کیلوگرم در هکتار بصورت کود سولفات روی و فاکتور سوم منگنز با سه سطح ،‮‭50 0‬ و ‮‭120‬ کیلوگرم سولفات منگنز در هکتار بصورت سولفات منگنز بود. مصرف کودهای فوق بعد از چین اول بصورت ماهانه و تقسیط صورت گرفت (بیشتر بصورت دو هفته درمیان). سایر عناصر غذایی براساس آزمون خاک و برگ در طول دوره رشد در اختیار گیاه قرار گرفت (نصف کود پتاسیم و تمامی کود آلی قبل از کاشت و بقیه کود پتاسیم را مثل کودهای ازته بصورت سرک مصرف شد). پس از پایان آزمایش عملکرد تیمارهای مختلف محاسبه گشت و نتایج ادغام دو سال نشان میصدهد که کمترین عملکرد مربوط به تیمار ‭Fe‬0‭Zn‬0‭Mn‬0 (شاهد) و بیشترین عملکرد مربوط به تیمار مرکب مصرف ‮‭11‬ کیلوگرم سکوسترین آهن، ‮‭50‬ کیلوگرم سولفات روی و ‮‭50‬ کیلوگرم سولفات منگنز میصباشد. واژهصهای کلیدی: خیار گلخانهصای، مصرف بهینه، ریزمغذی، قابلیت جذب.