بررسی شیوع پاراتوبرکولوز (بیماری یون) در گاومیش در آذربایجان غربی

در این طرح از شهرستان های دارای جمعیت گاومیش شش شهرستان اورمیه ، سلماس ، خوی ، نقده ، مهاباد و میاندوآب که بیشترین آمار گاومیش ‭Bubalus bubalis ‬را دارا بودند انتخاب و از جمعیت گاومیش های روستاهای هر شهرستان به صورت تصادفی نمونه مدفوع برداشت گردید. نمونه ها در دمای پایین و داخل یونولیت حاوی یخ به آزمایشگاه منتقل و تا زمان انجام کشت در یخچال قرار داده شدند . نمونه ها به تدریج آماده سازی شده و در محیط هرولد اگ حاوی مایکو باکتین و محیط هرولد اگ بدون مایکوباکتین کشت شدند . برای هر نمونه سه محیط حاوی مایکوباکتین و یک محیط بدون مایکوباکتین احتصاص یافت . کشت نمونه ها معمولا بیش از پنج ماه در انکوباتور در دمای ‮‭37‬ درجه نگهداری شد و به طور مرتب از نظر رشد پرگنه با کتری مورد بررسی و مشاهده قرار گرفتند. مقدار نمونه بر اساس فرض پنجاه درصد شیوع بیماری محاسبه گردید. تعداد ‮‭457‬ نمونه اخذ شد . داده ها براساس جنس ، سن گاومیش تجزیه و تحلیل گردید. از کل نمونه های موفوع برداشت شده که پس از آماده سازی از آنها کشت به عمل آمد تعداد شش مورد در محیط کشت هرولداگ حاوی مایکوباکتین ، از نظررشد مایکو باکتریوم ایویوم تحت کونه پاراتوبرکولوزیس مثبت بودند که این نمونه ها مربوط به شهرستان های اورمیه ، میاندواب و نقده بودند. در در آنالیز آماری اختلاف معنی ذلر بین گروه های سنی و جنس نر و ماده نشان داده نشد و میزان شیوع بیماری یون در گاومیش در استان آذربایجان غربی ‮‭1/31‬ درصد به دست آمد .