بررسی تاثیر محلول پاشی محلول های آهن اسیدی شده بر خصوصیات کمی و کیفی پرتقال رقم تامسون ناول در یک خاک آهکی

نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1059997
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 234
تعداد صفحات: 31
سال انتشار: 1389

نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.

  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این طرح پژوهشی:

چکیده طرح پژوهشی:

به منظور تعیین اثر محلول پاشی پرتقال رقم تامسون ناول با محلولهای دارای پ-هاش متفاوت، ‮‭33‬ درخت که دارای سن، اندازه تاج و پایه مشابه بودند، در باغی با خاک آهکی انتخاب شدند. آزمایش در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با یازده تیمار و سه تکرار بود. تیمارها شامل محلول پاشی با محلول های حاوی ‮‭250‬ ، ‮‭500‬ و ‮‭750‬ میلی گرم آهن در لیتر از منبع سولفات آهن (به ترتیب با پ-هاش اولیه ‮‭6/50‬ ، ‮‭6/35‬ و ‮‭6/12‬) و محلول های مذکور که پ-هاش آنها با اسید سولفوریک به 3 کاهش یافته بودند. هم چنین تیماری از محلول اسید سولفوریک با پ-هاش ،3 تیماری از محلول اسید سیتریک با غلظت 5 در هزار و تیماری از کلات آهن - ا دی تی ا- با غلظت 5 در هزار در آزمایش به کار رفت. علاوه بر تیمارهای مذکور تیماری ازکلات آهن سکوسترین-‮‭138‬ به شکل خاکی و تیماری به عنوان شاهد (بدون دریافت هیچ ترکیبی) به طور تصادفی بین تیمارها گنجانده شد. عملیات محلول پاشی درخت ها هر سه هفته یک بار انجام و در مجموع 3 مرتبه تکرار شد. در طول زمان آزمایش هر 3 هفته یک بار و در مجموع 4 مرتبه میزان کلروفیل در برگ درختان مورد آزمایش با دستگاه کلروفیل متر (‮‭502‬‭-SPAD) ‬اندازه گیری شد. در پایان آزمایش ویژگی های کمی و کیفی میوه و هم چنین غلظت عناصر روی، مس، منگنز و آهن در نمونه های برگ اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که در هر دو سال از انجام آزمایش کاربرد محلول های آهن و به ویژه محلول هایی که پ-هاش آنها اسیدی شده بود سبب افزایش وزن، قطر و عصاره میوه نسبت به شاهد شدند. هم چنین این تیمارها شاخص های کیفی میوه را بهبود بخشیدند بطوریکه اسیدیته کل و نسبت مواد جامد محلول به اسیدیته کل با کاربرد آهن به ترتیب کاهش و افزیش قابل توجهی نشان دادند. هم چنین کاربرد محلول های آهن غلظت آهن در گیاه را به طور معنی داری افزایش داد. در هرحال بهبود شاخص های کمی و کیفی گیاه در تیمار کاربرد خاکی آهن از سایر تیمارها واضحتر بود. اثرات مثبت تیمارهای آزمایش به افزایش غلظت و قابلیت استفاده آهن گیاه، کاهش پ-هاش شیره سلولی و تحرک مجدد عناصری هم چون آهن، فسفر، منگنز، روی و مس و شرکت فعال تر آنها در فرآیند های بیولوژیکی نسبت داده شد.