طرح بررسی تعیین روش تولید انبوه و نحوه محافظت از کلنی های طبیعی کفشدوزک ‭Coccinella septempunctata (Coleoptera: Coccinellidae)‬

در طول اجرای طرح، محلهای زمستانگذرانی کفشدوزک در منطقه دماوند مورد بررسی قرار گرفت. در این منطقه کلنیهای کفشدوزک به تعداد ‮‭4-10‬ عدد در و منطقه تنکابن حداکثر تعداد افراد در یک کلنی ‮‭84‬ و حداقل 8 عدد جمع آوری گردید. همچنین پرورش آزمایشگاهی کفشدوزک با استفاده از غذای طبیعی و مصنوعی مورد مطالعه قرار گرفت که پس از ارزیابی های انجام گرفته، استفاده از غذای طبیعی تنها راه تولید انبوه این شکارگر شناخته شد. در پرورش کفشدوزکها با استفاده از مصنوعی از محلول هورمون ‭juvenile ‬برای افزایش طول عمر و در نتیجه تخمریزی آنها استفاده شد که تنها در افزایش طول عمر آنها موثر واقع گردید. در پرورش آزمایشگاهی که با هدف تولید انبوه این شکارگر انجام گرفت ابتدا شته باقلا ‭Aphis fabae ‬و سپس شته گندم ‭Shzioaphia sp. ‬استفاده شد که به ترتیب روی گیاه باقلا و گندم در شرایط ‮‭26-28‬ و رطوبت نسبی ‮‭70 5‬ درصد پرورش داده شده اند. برای تامین بخشی از غذای این حشرات از شته های مزارع و باغهای اطراف کرج نیز استفاده گردیده است. تولید و استفاده از میزبانهای طبیعی مانند انواع شتهها در طول فصل نا مساعد و نگهداری آنها در شرایط ‮‭10‬ درجه زیر صفر میتواند بعناون یک روش عملی در تولید در نظر گرفته میشود. ذخیرهسازی حشرات کامل کفشدوزک در طول فصول نامناسب که درجه حرارت بسیار پایین است، به عنوان یکی از شیوههای حمایت و استفاده در بهار سال بعد برای مبارزه با انواع شته ها نتایج موفقیت آمیزی داشته است.