ارزشیابی در ترویج

ارزشیابی فرایند منظم گردآوری و تجزیه و تحلیل داده ها به منظور تعیین تحقق هدفها، و درجه یا میزان تحقق آنهاست. ارزشیابی فرایند منظم گردآوری و تجزیه و تحلیل داده ها به منظور تصمیم گیری می باشد . بیزانگ و زیمرمن معتقدند که ارزشیابی در مفهوم وسیع لغوی در برگیرنده کلیه فعالیت هایی است که شامل ارزیابی یا تعریف ارزش برای موضوعی خاص می باشد. در تعریفی دیگر، ارزشیابی تعیین نظام مند اعتبار، ارزش و معنادار بودن چیزها یا افرادی، با استفاده از شاخص ها، در مقابل استانداردهایی است . ارزشیابی را برآورد کردن ارزش کمی و یا کیفی نتایج یا مراحل انجام فعالیت مورد نظر و نیز واکاوی میان مدت یا بلند مدت آثار یک برنامه یا خدمات آموزشی ترویجی، تعریف نموده اند . همچنین ارزشیابی را می توان به مفهوم کلیه اعمال و فعالیتهایی دانست که هدف آنها تعیین ارزش کمی و کیفی رفتاری معین است و از اندازه گیری جامع تر است . سیپ و هندرسون، ارزشیابی را به عنوان فرایندی منظم در ارزیابی اهمیت و ارزش بالفعل و بالقوه برنامه های ترویجی تعریف می کنند و فرایند مزبور را شامل (الف) تعیین معیارهای لازم با توجه به نقطه نظر های مخاطبین ترویج برای ارزشیابی، (ب) مشاهده و جمع آوری داده های مرتبط با معیارهای مزبور، (ج) تدارک اطلاعات لازم و کافی، بنحوی که پاسخگوی مقاصد مورد نظر ارزشیابی باشند می دانند. طیف وسیع ارزشیابی را از یک درجه غیر رسمی به عنوان ارزشیابی های تصادفی روزمره تا اجرای برنامه های رسمی به عنوان مطالعات و بررسی های علمی و متضمن روش های پیچیده تحقیقی ذکر می کنند، و سرانجام به نقل از تیلور ماهیت مستمر این فرایند را در کار ارزشیابی مرحله ای و کار ارزشیابی جامع تقسیم بندی و در تعریف آنها ارزشیابی مرحله ای را فعالیتی در صدد شناسایی و رفع نقایص برنامه طی مراحل اجرایی آن، و ارزشیابی جامع را فعالیتی در صدد ارزیابی کل مضامین نهادی برنامه اجرا شده در مقایسه با طرحهای بدیل و مشابه توصیف می کنند .