بررسی امکان کنترل مکانیکی و شیمیایی گیاه وتیور

به منظور بررسی امکان مدیریت وتیور در صورت مهاجم شدن آن با توجه به اینکه این گیاه قبلا به کشور وارد شده است این تحقیق در محل گلخانه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی در سال ‮‭1389‬ به اجرا در آمد. پس از سبز شدن گیاه، کارایی علفکش گلایفوسیت (رانداپ) با دز های،0 ،‮‭8 6‬ و ‮‭10‬ لیتر در هکتار بهمراه سولفات آمونیوم 2 درصد، هالوکسی فوپ آر متیل (سوپرگالانت)، سیکلوکسیدیم (فوکوس)، ستوکسیدیم (نابواس) و فوزیلید( فوزالیفوپ پی بوتیل) در دز های توصیه شده هر یک در 4 تکرار در قالب طرح کاملا تصادفی در دو مرحله فنولوژیک شامل: الف- نورستگی (حداکثر ارتفاع گیاه ‮‭10‬ سانتیمتر) ،ب- شروع رشد زایشی ( ویا یک هفته پس از تثبیت ارتفاع گیاه) ،مورد ارزیابی قرار گرفتند. شاخص ‭EWRC ‬دو هفته بعد ثبت شد. پس ارزیابی چشمی نمونه ها کف بر شده و بیوماس ریشه و اندام هوایی به تفکیک اندازه گیری شدند. بمنظور امکان کنترل فیزیکی پنجه گیاه زنده در زمان گلدهی (نابارور) بمدت های0 ،‮‭20 10‬ و‮‭30‬ و ‮‭60‬ ثانیه در 4 تکرار در معر ض شعله افکن قرار گرفت و سبز شدن مجددآنها بمدت دو ماه ثبت شد. نتایج نشان داد که حتی پایین ترین دز رانداپ و همچنین فوکوس در غلظت توصیه شده برای گیاهان چند ساله در هر دو مرحله رشدی بطور کامل منجر به نابودی وتیور شدند. سوپرگالانت اگرچه در مرحله نو رستگی تاثیر معنی داری بر کنترل این گیاه داشت اما در مرحله بلوغ موثر واقع نگردید. تفاوت معنی داری بین تاثیر نابواس و فوزیلید با تیمار شاهد مشاهده نشد. این گیاه توسط هیچ یک از تیمار های شعله نابود نشد.