تاثیر پرایمینگ بذر بر فعالیت آنزیم های ‭APX‬، ‭CAT‬، ‭SOD ‬و ‭POD ‬بذر گیاه ماریتیغال در تنش های خشکی و شوری

ماریتیغال یکی از مهمترین گیاهان دارویی است که اخیرا در صنعت داروسازی و تولید روغن گیاهی، مورد توجه قرار گرفته است. بهبود استقرار این گیاه در شرایط تنش های محیطی از طریق پرایمینگ بذر می تواند گام موثری در توسعه کشت و تولید این گیاه باشد. در این پژوهش ابتدا بهترین تیمار پرایمینگ در هر اکوتیپ و هر محلول از بین غلظت های اسمزی مختلف شامل 2-، 4-، 6-، 8-، ‮‭10‬- بار از ‭NaCl‬، ‭KNO‬3، ‭PEG ‬و آب مقطر و زمان های متفاوت پرایمینگ شامل ،‮‭12 6‬ و ‮‭18‬ ساعت انتخاب شدند. اکوتیپ های مورد مطالعه شامل آمل و مجارستان بود. سپس تیمارهای منتخب از آزمون قبل تحت تنش های شوری (‮‭150‬ میلی مولار)، خشکی (6- بار) و شاهد قرار گرفتند. نمونه برداری در دو مرحله آبنوشی و جوانه زنی بذر انجام شد. نتایج نشان داد تنش شوری و خشکی باعث افزایش فعالیت آنزیم های ‭CAT‬، ‭APX ‬و ‭POX ‬شده است. همچنین پرایمینگ باعث افزایش معنی دار پروتیین محلول کل و فعالیت آنزیم های ‭CAT‬، ‭APX ‬و ‭POX ‬در هر دو اکوتیپ در شرایط تنش های شوری و خشکی شده است. نتایج نشان داد در هر دو شرایط تنش شوری و خشکی فعالیت آنزیم های ‭POX ‬و ‭APX ‬از مرحله آبنوشی به جوانه زنی روند افزایشی داشته در حالی که آنزیم ‭CAT ‬در تنش خشکی روند افزایشی و در تنش شوری روند کاهشی داشته است. بر اساس نتایج این آزمایش بهبود فعالیت آنتی اکسیدانت ها در اثر پرایمینگ بذر یکی از سازوکار هایی است که باعث بهبود استقرار این گیاه در تنش های شوری و خشکی شده است. بنابراین توسعه استفاده از تکنیک پرایمینگ می تواند گامی در جهت بهبود استقرار گیاهچه در شرایط تنش و کاهش اثرات مخرب ناشی از تنش های محیطی در کشور ما گردد. کلمات کلیدی: اسکوربات پراکسیداز ، پراکسیداز، پرایمینگ، خشکی، شوری، کاتالاز، ماریتیغال