بررسی تاثیر کرم نرییس ‭(Nereis diversicolor) ‬در رشد و بازماندگی لارو تاسماهی ایرانی

تحقیق حاضر به منظور بررسی تاثیر کرم پرتار دریایی نرییس و مقایسه آن با غذاهای زنده رایج در رشد، بازماندگی و ترکیبات لاشه لارو تاسماهی ایرانی انجام پذیرفت. برای این منظور 5 تیمار و سه تکرار از هر کدام از جیره های غذایی مختلف شامل تیمار اول %‮‭100‬ زیوپلانکتونهای موجود در استخر به عنوان تیمار شاهد ‭(Z)‬، تیمار دوم %‮‭100‬ کرم نرییس ‭(N)‬،تیمار سوم شامل ترکیبی از کرم نرییس و زیوپلانکتون به میزان هر کدام ‮‭50‬‭% (NZ)‬، تیمار چهارم شامل ترکیبی از نرییس و کنسانتره به میزان هر کدام ‮‭50‬‭% (NC) ‬و تیمار پنجم شامل ترکیبی از کرم نرییس و زیوپلانکتون و کنسانتره به میزان هر کدام ‮‭33/3‬‭% (NZC) ‬در نظر گرفته شدند. در این بررسی ابتدا کرمهای نرییس بر اساس دستورالعمل بیوتکنیک تکثیر و پرورش اجرا شده در انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری تولید گردید و تا رسیدن به وزن ‮‭200‬ میلی گرم پرورش داده شدند و جمع آوری کرمها با استفاده از الک با چشمه ‮‭5.0‬ میلی متر انجام گردید. زیوپلانکتونهای موجود در استخر از مجتمع تکثیر و پرورش ماهی شهید بهشتی تهیه و غذای فرموله شده نیز در انستیتو ساخته شد. این مطالعه به مدت ‮‭15‬ روز غذادهی بر روی لاروهای تاسماهی ایرانی با میانگین وزن اولیه ‮‭66.95‬ میلی گرم و طول اولیه ‮‭52.24‬ میلی متر مورد بررسی قرار گرفت. جهت انجام این مطالعه در هر تکرار مورد بررسی ‮‭60‬ عدد لارو تاسماهی ایرانی در مخازن ‮‭60‬ لیتری در شرایط یکسان پرورشی (اکسیژن محلول، درجه حرارت، ‭pH ‬، شدت جریان آب و ... ) پس از مدت 8 روز از شروع تغذیه فعال مورد بررسی قرار گرفتند. غذادهی بر اساس ‮‭20-30‬ درصد وزن لارو در هر تیمار 5 بار طی شبانه روز انجام گردید. در طول بررسی میانگین دما ‮‭8.22 3.1‬ در جه سانتیگراد ، ‭pH ‬آب ‮‭5.7 1.0‬ و اکسیژن محلول آب ‮‭58.6 9.0‬ میلی گرم در لیتر اندازه گیری گردید. جهت ارزیابی رشد، شاخصهای ‭BWI‬، ‭WG%‬، K، ‭SGR ‬و ‭FCR ‬اندازه گیری شدند. جیره های غذایی و لاشه ماهیان نیز از نظر چربی کل و پروفیل اسیدهای چرب آنالیز گردید. نتایج نشان داد بین شاخص های رشد و مصرف غذایی شامل ‭BWI‬، ‭WG%‬، K،‭SGR ‬و‭FCR ‬اختلاف معنی داری وجود داشته است (‮‭0/05‬ ‭P). ‬نتایج حاصل نشان داد که شاخصهای ‭BWI‬، ‭GR ‬و ‭SGR ‬بین تیمارهای ‭N ‬و ‭NZ ‬اختلاف معنی داری از نظر آماری وجود نداشت اما میانگین شاخصهای ذکر شده در تیمار ‭NZ ‬بالاتر از تیمار ‭N ‬بود. همچنین بالاترین و پایین ترین میانگین شاخصهای رشد به ترتیب در تیمار ‭NZ ‬و ‭ZNC ‬مشاهده شد. ضریب چاقی در تیمار ‭NZ ‬اختلاف معنی داری را با سایر تیمارها نشان داد و این در حالی است که بین سایر تیمارها اختلاف معنی داری مشاهده نشد. میزان ‭FCR ‬بین تیمارهای ‭N ‬و ‭NZ ‬و همچنین بین سایر تیمارها اختلاف معنی داری وجود نداشت. بالاترین و پایین ترین درصد بازماندگی در لاروها به ترتیب در تیمار ‮‭46.1 11.96‬‭) N ‬درصد) و ‮‭37.3 55.85‬‭) NZC) ‬بعد از ‮‭15‬ روز پرورش وجود داشت. نتایج ترکیبات بیوشیمیایی لاشه بین تیمارها نشان داد، بطور کلی ترکیب اسیدهای چرب لاشه به میزان نسبتا زیاد انعکاسی از منابع چربی جیره های غذایی بود. نتایج این بررسی نشان داد لاروهای تاسماهی ایرانی به اسیدهای چرب سری 6‭-n-‬3، ‭n ‬در جیره غذایی جهت رشد و بازماندگی نیاز دارند. کلمات کلیدی : تاس ماهی ایرانی، ‭Nereis diversicolor‬، رشد و بازماندگی، پروفیل اسید چرب.