بررسی پاسخ های ایمنی هومورال ایجاد شده پس از تزریق داخل ماهیچه ای، داخل جلدی و زیر جلدی واکسن اسید نوکلییکی‭pcDNA3.1+PA ‬در موش

واکسنهای ‭DNA ‬به صورت گسترده در حیوانات آزمایشگاهی به منظور ایجاد پاسخهای ایمنی هومورال و سلولی، مورد استفاده قرار گرفته اند. آزمایشات کلینیکی ثابت کرده اند که واکسنهای ‭DNA ‬بی خطر بوده و مزیت هایی نظیر سهولت ترکیب، هزینه پایین، تولید انبوه و توانایی ایجاد پاسخهای ایمنی سلولی و هومورال را دارند. در این بررسی پلاسمید کدکننده ی آنتی ژن حفاظتی باکتری باسیلوس آنتراسیس عامل بیماری سیاه زخم ‭pcDNA‬‮‭1.3‬‭+PA ‬به منظور ایجاد پاسخهای ایمنی هومورال در موش استفاده شده و اثر روشهای مختلف تزریق در میزان پاسخ های آنتی بادی بررسی گردیده است روش کار: جهت بررسی پاسخهای ایمنی هومورال در روش های مختلف تزریق داخل جلدی‭(ID)‬، زیرجلدی‭(SC) ‬و داخل ماهیچه ای‭(IM) ‬و بررسی اثر تزریق یادآور روی پاسخ های ایمنی، ‮‭100‬ ‭l ‬پلاسمید ‭pcDNA ‬‮‭1.3‬‭+PA ‬به ‮‭45‬ موش ‭BALB/c‬، تزریق و اثر آن را در طی 6 ماه بررسی کردیم. نمونه های سرم در مدت ‮‭25‬ هفته جمع آوری و نتایج با روش الایزا بررسی گردید. نتایج: ارزیابی سرمها به روش الایزا نشان داد که در تزریق به روش داخل ماهیچه ای سطح آنتی بادی ‭IgG Total ‬نسبت به سایر انواع بیشترین افزایش را با تاخیر داشته است ‭IgG‬2‭a < IgG‬1 ‭< IgG Total ‬این رابطه در هر سه روش تزریق مشاهده شده است و همچنین مقایسه ی میزان تولید ‭IgG‬1 در سه روش تزریق نشان می دهد که سطح آنتی بادی ‭IgG‬1در تزریق به روش زیرجلدی بیشترین افزایش را داشته است و همچنین اثر تزریق یادآور نیز بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که تزریق یادآور در هر سه روش موجب افزایش معنی دار پاسخ ایمنی می شود و میزان ‭IgG‬2aو ‭IgG‬1 در دو روش داخل جلدی و زیرجلدی تقریبا دو برابر شده است. نتیجه گیری کلی: از نظر ایمنی هومورال، بیشترین افزایش سطع ‭IgG ‬تام در تزریق ماهیچه ای مشاهده شد. با بررسی زیرگروههای ‭IgG‬1 و ‭IgG‬2‭a ‬نشان داده شد که تزریق زیر جلدی بیشترین اثر در جهت هدایت پاسخهای هومورال به سمت ‭Th‬2 را داشته است. این نتایج اهمیت روش تزریق در تولید انواع پاسخ های ایمنی را نشان می دهد.