تاثیر روش های کشت و آبیاری بر استقرار، کمیت و کیفیت چغندرقند در اراضی شور

با توجه به اینکه در بسیاری از مناطق کشاورزی ایران کمبود شدید منابع آبی و نامناسب بودن کیفیت آب آبیاری در مهم ترین و حساس ترین مرحله رشد چغندرقند یعنی از زمان کاشت تا استقرار گیاه موجب کاهش می شود. آزمایشی طی دوسال و در دو ایستگاه تحقیقاتی رودشت اصفهان و میاندواب آذربایجان غربی با استفاده از رقم ‮‭7233‬ انجام شد. چهار روش کشت 1- کاشت کپه ای بذر بر روی خطوط با فواصل ردیف ‮‭60‬ سانتیمتری و فاصله روی خط ‮‭17‬ سانتیمتری در کرت (شاهد) با روش آبیاری غرقابی. 2- کاشت کپه ای بذر در زیر خط داغ آب در طرفین پشته های عریض به فاصله‮‭75‬ سانتیمتری و با فاصله ‮‭30‬ سانتی متر. فاصله بین کپه های ‮‭25‬ سانتیمتر با آبیاری نشتی. 3- کاشت کپه ای در کف جویچه های کم عمق ‮‭6-7‬ سانتیمتری ایجاد شده بر سر پشته های به فاصله‮‭60‬ سانتیمتری با فاصله روی خط ‮‭17‬ سانتیمتر به روش آبیاری نشتی .4- کاشت کپه ای بذر در کف جویچه های کم عمق(‮‭6-7‬ سانتیمتری) ایجاد شده در کرت با فاصله ردیف‮‭60‬ سانتیمتری و فاصله روی خط ‮‭17‬ سانتیمتری با آبیاری غرقابی. این تیمارها در یک طرح بلوک های کامل تصادفی با شش تکرار مورد ارزیابی و مطالعه قرار گرفتند. بر اساس نتایج دو سال آزمایش بالاترین تراکم بوته در تیمار شیار در کرت بدست آمده است که با سایر تیمارها تفاوت معنی دار نشان داد. بالاترین عملکرد ریشه به تیمار شیار در کرت تعلق داشت که با دو تیمار خط در کرت و شیار سر فارو تفاوت آماری نشان داد . درصد قند ناخالص تیمارهای مورد مطالعه تفاوت آماری نشان ندادند. بالاترین ضریب استحصال به تیمارهای شیار در کرت و دو ردیفه تعلق گرفت . بالاترین عملکرد قند خالص به تیمار شیار در کرت تعلق داشت که با دو تیمار خط در کرت و شیار سر فارو تفاوت آماری نشان داد .با توجه به نتایج بدست آمده در اراضی شور میاندوآب و رودشت اصفهان روش کاشت شیار در کرت می تواند روش مناسبی جهت کاشت در اراضی شور باشد. همچنین با توجه به ادوات تهیه شده، آماده کردن بستر کشت به این طریق در سطح وسیع مقدور می باشد. کلمات کلیدی: روش های کشت اراضی شور - چغندرقند