بررسی الگوی کشت مناسب نخل خرما و درختان میوه

سیستم و الگوی کشت مخلوط درختان میوه با نخل خرما در کشور اغلب سلیقه ای بوده و با توجه به مشاهدات، در برخی موارد سیستم کشت موفق و در برخی دیگر ناموفق بوده است و تا کنون سیستم کشت علمی و فنی ارایه نشده است. استفاده بهینه از زمین، منابع آب و خاک و نهاده ها بسیار با اهمیت است. در این میان تعیین الگوی کشت صحیح و اصولی درختان میوه به ویژه در مناطق خرماخیز که محدودیت های زیادی از جمله کمبود آب آبیاری وجود دارد کاملا ضروری است. این تحقیق در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تیمار از سیستم کشت مختلف شامل 1) کشت خالص خرما 2) کشت خالص انگور و 3) کشت مخلوط خرما + انگور و در 3 تکرار که هر تکرار شامل یک باغ از هر سیستم کشت بود، در منطقه انگورکاری شهرستان اهواز به اجرا گذاشته شد. در هر باغ چهار شاخص1) نسبت برابری زمین 2) هزینه های کل 3) درآمد ناخالص و 4) سود خالص بررسی گردید. داده های مورد نیاز با تکمیل پرسش نامه هایی در ارتباط با ریز هزینه و درآمدها توسط باغداران تهیه گردید و نتایج با استفاده از نرم افزار آماری ‭MINITAB‬‮‭16‬ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. با توجه به نتایج، سیستم کشت باغ بر هر سه فاکتور درآمد ناخالص، هزینه های کل و سود خالص تاثیر معنی دار داشته است. بر اساس نتایج مقایسه میانگین ها توسط آزمون چند دامنه ای دانکن، درآمد ناخالص حاصل از سیستم کشت انگور خالص در بالاترین سطح و دو سیستم کشت دیگر در سطح پایین تر بود. از نظر هزینه ها، سیستم کشت مخلوط خرما+انگور در بالاترین سطح، سیستم کشت خرمای خالص در سطح دوم و سیستم کشت انگور خالص در پایین ترین سطح و از نظر سود خالص، سیستم کشت انگور خالص در بالاترین سطح و دو سیستم کشت دیگر هر دو در یک سطح و در سطح پایین تر قرار گرفته اند. نتایج حاصل از محاسبه نسبت برابری زمین‭(LER ) ‬نیز نشان داد که ‭LER ‬در هر سه باغ دارای سیستم کشت مخلوط کمصتر از یک (1> ) بوده توجیه اقتصادی ندارد. لذا توسعه کشت محصول انگور به صورت سیستم کشت خالص توصیه می گردد. واژه های کلیدی: کشت مخلوط، نخل خرما، انگور، نسبت برابری زمین، سود خالص، هزینه ها، درآمد ناخالص