تعیین روشهای مناسب توسعه کاکتوس در خوزستان

درحالی که جمعیت بشر بعد از جنگ جهانی دوم چهار برابر گردیده ، بیش از ‮‭50‬ در صد پوشش گیاهی در مراتع خشک دنیا کاهش یافته است ( لی هویرو ‮‭1991‬ ) . در سالهای اخیر نیز استفاده از گونه های کاکتوس به عنوان عامل مهم موفقیت در پایداری سیستمهای کشاورزی در مناطق خشک و نیمه خشک و نواحی حاشیه ای مورد توجه قرار گرفته است . این آزمایش از سال ‮‭1387‬ به مدت سه سال جهت بررسی روشهای مناسب توسعه کشت کاکتوس علوفه ای بدون خار ‭( Opuntia ficus-indica ) ‬در قالب آماری بلوکهای کامل تصادفی با چهار تیمار (بدون آبیاری ، یک آبیاری در زمان کشت ، هر ‮‭15‬ روز یکبار در فصل تابستان سال اول ، هر ‮‭30‬ روز یکبار درفصل تابستان سال اول ) و چهار تکرار و کاکتوس گونه ‭( Opuntia rubusta ) ‬بدون تیمار بطور جداگانه در منطقه دیمه رامهرمز استان خوزستان به اجرا در آمد .نتایج بدست آمده نشان که تیمار آبیاری ( هر ‮‭15‬ روز یکبار در فصل تابستان فقط سال اول ) نسبت به سایر تیمارها در پایداری ( استقرار ) پدهای کاکتوس علوفه ای بدون خار ‭( Opuntia ficus-indica ) ‬موثرتر بوده است .میزان موفقیت تیمارکمکی آبیاری در استقرار پدهای کاکتوس معادل ‮‭20‬ تا ‮‭25‬ درصد برآورد گردید .استقرار کاکتوس گونه ‭( Opuntia rubusta ) ‬بدون تیمار کمکی آبیاری با بیش از‮‭80‬ درصد پایداری ، بسیار موفق بود . کلمات کلیدی: روش ، توسعه ، کاکتوس ، علوفه ای ، بدون خار ، خوزستان