بررسی پروتیومیکس انتقال مجدد ذخایر ساقه در گندم تحت تنش خشکی

خشکی آخر فصل یکی از عوامل اصلی محدودکننده عملکرد در گندم‭(Triticum aestivum L.) ‬میباشد. تحت چنین شرایطی انتقال مجدد کربوهیدراتهای ذخیره شده در ساقه به دانه نقش مهمی در عملکرد گیاه دارد. در این تحقیق به منظور بررسی مکانیسم انتقال مجدد ساقه در ایجاد تحمل به تنش خشکی، تغییر در بیان برخی از پروتیینهای ساقه در یک دوره زمانی پس از گلدهی ‭(Anthesis) ‬تحت شرایط تنش خشکی مورد بررسی قرار گرفت. دو ژنوتیپ گندم (‮‭14‬‭.NO.‬‮‭49‬ ‭and NO) ‬در گلخانه در پتانسیل انتقال مجدد تحت شرایط نرمال و تنش رطوبتی کشت شدند. از زمان شروع گلدهی تنش خشکی اعمال و ،‮‭20 10‬ و ‮‭30‬ روز پس از گلدهی، نمونهبرداری از میانگرههای ساقه (پدانکل، پنالتیمیت و میانگرههای پایینی) گیاهان تحت تنش خشکی و نرمال رطوبتی برای آزمایشات فیزیولوژی و پروتیومیکس انجام شد. تغییرات در وزن خشک میانگرههای ساقه تحت تنش خشکی مشخص نمود که میانگره پدانکل ژنوتیپ ‮‭49‬‭.NO ‬پتانسیل بسیار بالایی (‮‭3/7‬ برابر) برای انتقال مجدد ذخایر به دانه تحت تنش خشکی در مقایسه با نرمال رطوبتی دارد. با استفاده از تکنیک الکتروفورز دوبعدی تغییر در پروتیینهای پدانکل گندم مورد ارزیابی قرار گرفت. از بین ‮‭830‬ نقطه که بطور تکرارپذیر بر روی هر ژل مشخص گردید، ‮‭135‬ نقطه تغییرات معنیدار در سطح پنج درصد در هر دو ژنوتیپ تحت تنش خشکی نشان دادند که در پاسخ به تنش خشکی، در زمانهای مختلف پس از گلدهی افزایش یا کاهش بیان نشان دادند. آنالیز طیفسنجیجرمی ‭(MALDI TOF/TOF‬، ‭MALDI TOF and Q TOF) ‬منجر به شناسایی ‮‭96‬ پروتیین در مسیرهایی نظیر متابولیسم کربن و تولید انرژی، پدیده پیری، انتقال پیام، پاسخ به تنش خشکی، پاسخهای دفاعی تنشاکسیداتیو و فتوسنتز شد. کلمات کلیدی: خشکی، انتقال مجدد ساقه، ، گندم، طیف سنجی جرمی