شناسایی مورفولوژیکی و ثبت تعدادی از ارقام بومی و تجاری زردآلوی کشور

زردآلو ‭Prunus armeniaca .L ‬یکی از مهم ترین گونه های ‭Prunus ‬است که در نقاط مختلف دنیا کشت می شود. پر ثمر ترین درختان زردآلو در سطح کشور به ترتیب در استان های آذربایجان شرقی، سمنان، خراسان و تهران به عمل می آید. مهم ترین کلکسیون های زردآلوی کشور نیز دراستان های البرز(ایستگاه کمال شهر)، سمنان(ایستگاه شاهرود) و آذربایجان شرقی (ایستگاه سهند) می باشد. در این پروژه ‮‭10‬ رقم زردآلو بومی کشور ایران بنام های نادری و شکر پاره از کرج، اردوباد(اردباد-‮‭90‬)، قربان مراغه(مراغه-‮‭90‬)، درشت ملایر(آیباتان) از آذربایجان شرقی، قرمز شاهرود و نصیری از شاهرود، شمس، باقری و لاسگردی از خراسان رضوی با استفاده از آزمون‭DUS ‬در طی دو سال مورد ارزیابی قرار گرفتند. همچنین تعداد‮‭15‬ صفت نظیرطول پهنک برگ، عرض پهنک برگ، نسبت طول به عرض پهنک برگ، زاویه انتها بجز نوک در پهنک، طول دمبرگ، وزن میوه و هسته، طول میوه، عرض جانبی میوه، نسبت ارتفاع به عرض شکمی ، عرض شکمی، نسبت طول پهنک به دمبرگ، نسبت عرض جانبی به عرض شکمی، ضخامت دمبرگ، تعداد غدد نوشجای، نسبت وزن میوه به هسته نیز به شکل کمی اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد بعضی از صفات نظیر میزان شاخه زایی، طول دمبرگ و طول میوه برای درشت ملایر، وزن هسته برای اردباد، وزن میوه به هسته و وزن هسته برای شمس، میزان کرک و وزن میوه به هسته برای نادری، شدت رنگ سبز رویی برای لاسگردی، ضخامت دمبرگ برای باقری، شکل میوه از منظر جانبی برای اردباد، شکل میوه از منظر شکمی برای نصیری، رنگ زمینه و میزان آنتوسیانین نوک شاخه برای شمس، نوک میوه و میزان کرک میوه برای شکر پاره و مساحت نسبی رنگ رو برای قرمز شاهرود می توانند متمایز کننده باشند. آزمون کلاستر نیز بر اساس صفات کمی کلیه ارقام را در سه گروه متفاوت قرار داد و بر اساس صفات کیفی رقم باقری را از سایر ارقام جدا نمود. واژه های کلیدی: زردآلو، صفات کیفی و کمی، ایران