بررسی راندمان تغذیه و جداول غذایی کرم ابریشم هیبرید ایران

در این پژوهش راندمان غذای مصرفی و جدول نیازمندیهای غذایی در هیبریدهای ‮‭104‬ ا ،‮‭31 103‬ ا ،‮‭107 32‬ ا ،‮‭103 110‬ ا ،‮‭32 104‬ ا ‮‭31‬ و ‮‭110‬ ا ‮‭107‬ که به لحاظ تجاری برای تولید پیله استفاده می شدند، مورد بررسی قرار گرفتند. این هیبریدها در چهار سطح تغذیه شامل ؛ 5 درصد بالاتر از جدول استاندارد، برابر جدول استاندارد، 5 کمتر از جدول استاندارد و ‮‭10‬ پایین تر از جدول استاندارد در بهار ،‮‭1382‬ بهار ‮‭1383‬ و پاییز سال ‮‭1383‬ تحت تیمار قرار داده شدند. پارامترهای مورد مطالعه عبارت بودند از: مقدار بلع و هضم، درصد قابلیت بلع و جذب، نسبت مرجع، وزن پیله، وزن قشر پیله و درصد قشر پیله، بهره وری ضریب تبدیل خورده ‭(ECI) ‬و هضم ‭(ECD) ‬مواد غذایی به وزن پیله و وزن قشر پیله. بررسی پارامترهای فوق به وضوح نشان داد که بلع، هضم و استفاده از مواد غذایی عمدتا وابسته به سطح تغذیه و ژنوتیپ هیبرید می باشند. گروه های با کمترین تغذیه ؛ بیشترین قابلیت بلع با حداقل قابلیت هضم، ‭ECI ‬و ‭ECD ‬بهتر نسبت به وزن پیله و وزن قشر پیله بودند. که این را می توان به برخی سازگاری های فیزیولوژیکی در برابر شرایط استرس تغذیه نسبت داد. هیبریدهای منتج از ارقام ‮‭31‬ و ‮‭32‬ پارامترهای تغذیه ای بهتر و هیبریدهای منتج از ارقام ‮‭107‬ و ‮‭110‬ قابلیت هضم بهتری را نشان دادند.