بررسی تاثیر سطوح مختلف پلیمر سوپر جاذب و شوری آب بر نگهداری رطوبت خاک

این بررسی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با در نظر گرفتن ماده پلیمر سوپرجاذب A‮‭200‬ در سطوح0 (شاهد)، ،‮‭20‬ ،‮‭40‬ ،‮‭80 60‬ و ‮‭100‬ گرم به ازای هر کیلوگرم خاک به عنوان فاکتور اول و سطوح مختلف شوری آب شامل 0 (آب معمولی به عنوان شاهد)، ،3 ،6 ،‮‭12 9‬ و ‮‭15‬ دسی زیمنس بر متر به عنوان فاکتور دوم و جمعا با ‮‭108‬ گلدان حاوی 2 کیلوگرم خاک انجام شد. پس از ریختن مخلوط خاک و سوپرجاذب در گلدان ها، آبیاری هر ‮‭10‬ روز یکبار و به تعداد 8 مرتبه بر اساس ‭FC-PWP ‬و در نظر گرفتن نیاز آبشویی معادل ‮‭20‬ درصد حجمی آب آبیاری انجام گرفت. برای تهیه شوری های مختلف، از نمک های کلرید سدیم و کلرید کلسیم به نسبت مساوی (‮‭1:1‬) استفاده شد. ده روز پس از آخرین آبیاری، با توزین هر گلدان مقدار رطوبت خاک محاسبه شد، پس از آن، اندازه گیری رطوبت خاک هر 7 روز یکبار و در 6 مرتبه ادامه یافت. علاوه براین، در انتهای آزمایش، ‭EC ‬آب زهکشی تیمارهای مختلف نیز اندازه گیری شد. تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثر سوپر جاذب، اثر شوری آب آبیاری و اثرات متقابل آن ها بر رطوبت خاک و ‭EC ‬آب زهکشی در سطح یک درصد معنی دار گردید. با کاربرد مقادیر ،‮‭40 20‬ و‮‭60‬ گرم سوپرجاذب در کیلوگرم خاک، رطوبت وزنی خاک از ‮‭19/56‬ درصد در شاهد به ترتیب به ‮‭43‬/،‮‭33/33 25‬ و ‮‭36/70‬ درصد افزایش و ‭EC ‬آب زهکشی از ‮‭58/40‬ دسی زیمنس بر متر در شاهد به ترتیب به ‮‭26‬/،‮‭23/16 30‬ و ‮‭22/26‬ دسی زیمنس کاهش یافت. با توجه به نتایج این تحقیق، استفاده از پلیمر سوپر جاذب در شرایطی که آب آبیاری شور باشد توصیه نمی شود و کاربرد این پلیمر به صورت مخلوط با مواد آلی پیشنهاد می گردد. واژه های کلیدی: پلیمر سوپر جاذب، شوری آب، رطوبت خاک