بررسی توده های بومی بالنگوی شهری جهت انتخاب لاین های مناسب در شرایط دیم سردسیری مراغه

بمنظور ارزیابی مقدماتی 3 توده بومی بالنگوی شهری ‭((Lallemantia iberica F. & C. M. ‬و 1 توده بزرک ‭(Linum usitatissimum L.) ‬درشرایط دیم سردسیری، آزمایشی درقالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در دو نوع تراکم ‮‭300‬ و ‮‭400‬ بذر در متر مربع و سه مرحله زمانی; پاییزه، انتظاری و بهاره طی سال زراعی ‮‭1390- 91‬در مراغه انجام گرفت. توده بزرک کشت پاییزه و انتظاره کاملا از بین رفته و در کشت بهاره نیز جوانه زنی بسیار اندک بود لذا از آزمایش حذف شدند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده های بالنگوی شهری در قالب طرح اسپبلت پلات نشان داد که در اثرات زمان، تراکم و توده و همچنین اثرات متقابل اختلاف معنی داری وجود داشت. همبستگی ساده نشان داد که عملکرد دانه دارای همبستگی مثبت و معنی داری با صفات درصد سبز (**‮‭0/44‬) و ارتفاع اولین شاخه فرعی از سطح زمین (*‮‭0/33‬) داشته است. مقایسه میانگین اثر زمان ا تراکما توده نشان داد که تراکم ‮‭400‬ بذر در متر مربع در شرایط دیم نسبتا تراکم مناسبی است. همچنین بترتیب توده زنجان در کشت پاییزه با میزان عملکرد دانه، ‮‭1342‬ کیلوگرم در هکتار و توده کردستان2 در کشت بهاره با عملکرد دان های به مقدار ‮‭1295‬ کیلوگرم در هکتار دارای بیشترین عملکرد دانه بودند لذا این توده ها میتوانند توده های مناسبی جهت دیم زارهای سردسیری ایران باشند. واژه های کلیدی: توده های بومی، عملکرد دانه، بالنگوی شهری