بررسی امکان معالجه درختان زیتون مبتلا به پژمردگی ورتیسلیومی با استفاده از دو قارچ کش سیستمیک و Talaromyces flavus در شرایط آزمایشگاه، گلخانه و باغ
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1056903
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 701
تعداد صفحات: 37
سال انتشار: 1391
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
بیماری پژمردگی ورتیسلیومی با عامل Verticillium dahliae جزو مهم ترین بیماری های زیتون در مناطق مختلف کشور می باشد. از آنجا که تاکنون تلاش محققین برای معالجه درختان آلوده چندان نتیجه بخش نبوده است، در قالب این پروژه تاثیر دو قارچکش سیستمیک (فوزتیل آلومینیوم و کاربندازیم) به تنهایی و همراه با قارچ آنتاگونیست Talaromyces flavus با هدف معالجه نهال ها و درختان آلوده به V. dahliae در شرایط گلخانه و باغ مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش گلخانه ای تاثیر قارچکش ها به صورت سمپاشی اندام های هوایی و اضافه کردن T. flavus به خاک، روی نهال های یک ساله رقم زرد بررسی شد. آلوده سازی به روش فرو بردن توده ریشه ها در اینوکولوم عامل بیماری صورت گرفت. این آزمایش با 14 تیمار (دو قارچکش با 3 دز مختلف بطور منفرد و همراه با T. flavus) در 4 تکرار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی انجام گرفت. نتایج آزمایش در گلخانه نشان داد که پاشش محلول قارچکش ها روی اندام های هوایی به تنهایی تاثیری روی آلودگی نهال ها به V. dahliae ندارد و بین تاثیر غلظت های ،3 2 و 4 درهزار فوزتیل آلومینیوم و غلظت های2 ، 2/5 و 3 در هزار کاربندازیم اختلاف معنی دار مشاهده نمی شود و همه آنها با شاهد آلوده در یک گروه آماری قرار گرفتند. اما تلفیق اضافه کردن T. flavus در اطراف ریشه و پاشش قارچکش ها باعث کاهش معنی دار آلودگی می شود. آزمایش صحرایی نیز با 14 تیمار (دو قارچکش مزبور با دز 2 در هزار، در دفعات مختلف یک بار، دوبار و سه بار پاشش روی اندام های هوایی) بطور منفرد و همراه با T. flavus در سه تکرار انجام گرفت. نتایج آزمایش نشان داد که تیمار کاربندازیم (به تنهایی) باعث حذف کامل عامل بیماری نمی شود. مصرف یک تا سه بار سمپاشی با فوزتیل آلومینیوم (به تنهایی) باعث می شود که از سال دوم به بعد آلودگی مشاهده نشود. موثرترین تیمارها عبارت بودند از : سه بار سمپاشی با فوزتیل آلومینیوم+ T. flavus، همچنین یک تا سه بار سمپاشی با کاربندازیم+ T. flavus که از 6 ماه پس از اعمال تیمارها تا پایان آزمایش علایم بیماری در آنها مشاهده نشد و با شاهد سالم در یک گروه آماری قرار گرفتند. واژه های کلیدی: پژمردگی ورتیسلیومی، زیتون، کنترل بیولوژیک، قارچکش