شناخت مناطق اکولوژیک - داراب (محدوده نقشه چها رگوش داراب ‭13-NH40)‬

طرح شناخت مناطق اکولوژیک با هدف تهیه نقشه پوشش گیاهی در استان فارس در حال انجام می باشد. منطقه مورد مطالعه در محدوده چهار گوش نقشه ‮‭250000:1‬ داراب به شماره ‮‭13‬‭-NH‬‮‭40‬ سری ‭ K‬‮‭551‬انجام شد. مختصات جغرافیایی منطقه داراب در ‮‭54‬ درجه تا ‮‭55‬ درجه طول شرقی و ‮‭28‬ تا ‮‭29‬ درجه عرض شمالی می باشد. وسعت منطقه برابر ‮‭1632502‬ هکتار است. بلندترین نقطه ارتفاعی در شمال شرق منطقه واقع در کوهستان داراب با ارتفاع ‮‭3200‬ متر و کم ترین ارتفاع در جنوب و جنوب شرق منطقه ‮‭600‬ متر از سطح دریا قرار دارد. مطالعه حاضر با هدف تهیه نقشه پوشش گیاهی و تعیین مناطق مختلف اکولوژیک، با انجام عملیات گسترده میدانی صورت گرفته و تیپ های گیاهی بر اساس روش نمود ظاهری (فیزیونومی ) تفکیک شده اند. برای تفسیر ویژگی های اکولوژیک واحدهای رویشی، از عوامل کلان محیطی نظیر اقلیم، زمین شناسی، خاک، شیب جهت، و قابلیت اراضی، استفاده شده است. نتایج نشان داد که گستره مورد مطالعه از تعداد ‮‭14‬ گروه و ‮‭100‬ تیپ گیاهی تشکیل یافته است. لیست خلاصه انواع تیپ های گیاهی و وی ژگی های محیطی آنها در جدول 1 ارایه شده است. گروه‭Amygdalus ‬با ‮‭11‬ تیپ و مساحت ‮‭386339‬ هکتار ، ‮‭23/7‬ درصد از مساحت منطقه و بیش ترین وسعت را به خود اختصاص می دهد. گروه های بعدی به ترتیب ‭Seidletzia ‬، ‭Pistacia‬، ‭Hammada ‬، ‭Tamarix ‬، ‭Gymnocarpus ‬،‭Halocnemum Pteropyrum ‬،‭Prozopis‬، ‭Zygophyllum ‬،‭Artemisia ‬، ‭Ziziphus ‬، ‭Astragalus ‬، ‭Convolvulus ‬با وسعت ،‮‭233255‬ ،‮‭128368‬ ،‮‭76574‬ ،‮‭71461‬ ،‮‭66250‬ ،‮‭29693‬ ،‮‭21393‬ ،‮‭141945 17170‬ ، ،‮‭7897 9519‬ ، ،‮‭2149‬ ،‮‭649‬ هکتار و با 3/،‮‭9 14‬/،‮‭7 7‬/،‮‭4 4‬/،‮‭1 4‬/،‮‭8 4‬/،‮‭4 1‬/،‮‭3 1‬/،‮‭1 1‬/،‮‭0/9. 1‬. ، 6/،‮‭5 0‬/،‮‭0/1 0‬ و ‮‭04‬/. درصد در رده های بعدی قرار می گیرند. گروه گیاهی منفرد با ‮‭14‬ تیپ وبا وسعت ‮‭253294‬ هکتار، ‮‭15/5‬ درصد منطقه را به خود اختصاص می دهد. اراضی کشاورزی با مساحت ‮‭290475‬ هکتار، تاسیسات شهری و صنعتی با مساحت ‮‭5465‬ هکتار، به ترتیب ‮‭17/79‬ و ‮‭33‬/. درصد از کل منطقه را شامل می گردند. حدود ‮‭17917‬ هکتار (‮‭1/1‬درصد) از کل منطقه به صورت صخره ای و اراضی فاقد پوشش گیاهی می باشد (شکل 1). برای شناسایی واحدهای بزرگ اکولوژیک در عرصه مورد مطالعه داراب، ‮‭100‬واحد گیاهی که روی ‮‭24‬ نقشه توپوگرافی با مقیاس :‮‭50000:1‬تفکیک شده بود، از نظر شرایط محیطی به ویژه بارندگی، پوشش گیاهی، خاک، سازندهای زمین شناسی، ارتفاع از سطح دریا و اقلیم بررسی گردید و بسیاری از واحدهای کوچک گیاهی که با غالبیت یک گونه مشترک یا همراه اصلی بودند، در هم ادغام شد و در مجموع 5 رویشگاه بزرگ گیاهی( واحد اکولوژیک ) زیر بدست آمد. 1- رویشگاه جنگل های مناطق خشک مرتفع با غالبیت درختان جنگلی افرا ، بنه و ارس 2- رویشگاه جنگل های مناطق خشک میانی با غالبت درختچه ی جنگلی بادام همراه با بوته ایها 3-- رویشگاه کنار با زیر اشکوب درمنه، پیچک و گون 4- رویشگاه گیاهان شورروی 5- رویشگاه قیچ و درمنه دشتی.