تاثیر برخی عوامل فیزیکوشیمیایی و زیستی بر آرتمیا و اکوسیستم دریاچه ارومیه

حاوی آرتمیا در دنیا می باشد که در شمال غرب ایران واقع شده است. این دریاچه در ارتفاع‮‭1250‬ متر از سطح دریاها قرار دارد و وسعت آن از ‮‭4750‬ الی ‮‭6100‬ کیلومترمربع متغیر است. این دریاچه به دلیل ویژگی های خاص خود از جمله، زیستگاه انواع پرندگان مهاجر و بومی، داشتن آرتمیا و غیره، بعنوان پارک ملی و ذخیره گاه زیست کره معرفی شده است. دریاچه ارومیه توسط میان گذری به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم شده است. از سال ‮‭1380‬ این دریاچه بدلیل کاهش حجم آب و افزایش شوری در وضعیت بحرانی بسر می برد. هدف از اجرای این پروژه بررسی تولیدات پلانکتونی و تغییرات برخی از مواد محلول دریاچه در ماه های مختلف سال با توجه به ارتباط مستقیم این عوامل باتراکم و پراکنش آرتمیا در دریاچه می باشد. در این طرح تعداد‮‭11‬ ایستگاه در دریاچه (5 ایستگاه درشمال و 6 ایستگاه در جنوب) انتخاب واز لایه های سطحی، میانی و تحتانی بطور ماهیانه و به مدت سه سال نمونه برداری آب انجام گردید و نسبت به تعیین مقدار برخی از فاکتورهای مهم فیزیکو شیمیایی، تنوع جنس های فیتوپلانکتون ها و فراوانی فیتو پلانکتون ها اقدام شد همچنین مقدار کلروفیل ‭a ‬اندازه گیری گردید. نتایج نشان می دهد که دمای آب بندرت به صفر درجه می رسد و حداکثر مقدار آن در تابستان ‮‭5.32‬ درجه بوده و شوری آب در طول سال های مطالعه درحد اشباع می باشد. تعداد ‮‭14‬ جنس از فیتوپلانکتون در دریاچه مشاهده گردید که سه جنس از آنها برای اولین بار دیده شد و فراوان ترین آنها متعلق به خانواده کلروفیسه و جنس دونالیلا می باشد. مقدار شفافیت آب و مقدار کلروفیل ‭a ‬اندازه گیری شده الیگوتروف بودن دریاچه را نشان می دهد. بررسی آماری به روش آنالیز واریانس یک طرفه نشان دادکه فراوانی فیتوپلانکتون دونالیلا و مقدار اکثرعوامل فیزیکوشیمیایی مطالعه شده در ماههای مختلف سال، دارای اختلاف معنی داری می باشند( ‮‭05.0‬ ‭p<).