مطالعه بقایای متالاکسیل در خیار در شرایط گلخانه و بررسی امکان کاهش بقایای آن پس از برداشت

در تولید محصول خیار در شرایط گلخانه ای در ایران به دلیل حساسیت این محصول به حمله آفات و بیماریها نگرانی هایی در تولید کنندگان وجود دارد. این تحقیق با هدف تعیین میزان باقیمانده متالاکسیل (ریدومیل) در خیار گلخانه ای در دو دوز توصیه شده (1 در هزار) و دوز دو برابر میزان توصیه شده (2 در هزار) برای مطالعه روند تجزیه این قارچکش در خیار به منظور بدست اوردن نیمه عمر، دوره کارنس و همچنین تعیین میزان باقیمانده و تاثیر فرایند های پوست گیری و نگهداری در یخچال (در 3 درجه سانتی گراد به مدت 4 روز) انجام شد. نتایج نشان داد که باقیمانده متالاکسیل بطور نسبتا سریعی در هر دو دوز توصیه شده و دو برابر میزان توصیه شده کاهش یافت. روند کاهش باقیمانده متالاکسیل در طول زمان با استفاده از معادله سینیتیک مرتبه اول برازش داده شد و مقادیر نیمه عمر قارچکش در دوز توصیه شده و دو برابر میزان توصیه برابر ‮‭2/27‬ و ‮‭3/89‬ روز و دوره کارنس آن به ترتیب ‮‭5/2‬ و ‮‭12/5‬ روز بدست آمد. میزان باقیمانده متالاکسیل در پوست و مغز خیار در روز اول پس از آخرین زمان سمپاشی و روز پنجم نمونه برداری به عنوان دوره کارنس گزارش شده متالاکسیل بررسی شد. نگهداری خیار در 3 درجه سانتی گراد به مدت 4 روز تاثیر معنی داری بر کاهش میزان باقیمانده متالاکسیل نداشت. مشحص شد که بیشتر میزان باقیمانده متالاکسیل در مغز خیار تجمع می یابد و احتمالا یکی از دلایل به تاخیر افتادن کاهش میزان باقیمانده آن در زمان نگهداری در یخچال (3 درجه سانتی گراد به مدت 4 روز) نفوذ مقادیری از باقیمانده به مغز خیار بوده است. خاصیت سیستمیک این قارچ کش می تواند دلیل تجمع بیشتر قارچکش در مغز خیار نسبت به پوست باشد.