فهرست بال پولک داران موجود در موزه ی حشرات هایک میرزایانس

اعضای خانواده ی ‭Pterophoridae ‬به لحاظ داشتن یک و دو شکاف، به ترتیب در بال های جلو و عقب بیش تر گونه ها، از سایر خانواده های راسته ی بال پولک داران متمایز می شوند. علی رغم این تمایز، این ویژگی ها در تمام اعضای خانواده وجود ندارند، به طوری که در زیرخانواده ی ‭Agdistinae ‬بال ها شکاف دار نیستند. وجود بال های شکاف دار ظاهری پرمانند به این گروه از بال پولک داران داده و به همین دلیل به آن ها ‭Plume moth ‬گفته می شود (‮‭1996 , Gielis). ‬خانواده ی ‭Pterophoridae ‬که تنها خانواده از بالاخانواده ی ‭Pterophoroidea ‬است، دارای پراکندگی وسیعی بوده و گونه های متعلق به این خانواده در همه جای دنیا پراکندگی دارند. زیست شناسی گونه های مختلف این خانواده منعکس کننده ی تنوع زیستگاهی آن ها بوده و مهم ترین میزبان های این گونه ها، گیاهان تیره ی ‭Asteraceae‬، ‭Lamiaceae‬، ‭Gentianaceae ‬و ‭Rosaceae ‬هستند. این خانواده به پنج زیرخانواده ی ‭Macropiratinae‬، ‭Agdistinae‬، ‭Ochyroticinae‬، ‭Deuterocopinae ‬و ‭Pterophorinae ‬تقسیم می شود که سه خانواده ی اول هر یک دارای یک جنس می باشند. با استناد به جدیدترین منابع موجود، از این خانواده تاکنون ‮‭1249‬ گونه از ‮‭91‬ جنس در سراسر دنیا شناخته شده است ‭(Gielis ‬،‮‭2003‬ ،‮‭2006‬ ،‮‭2008‬ ،‮‭2011 2009‬a، b؛ ‮‭2005 2006‬، ،‮‭2002‬ ‭Arenberger‬؛ ‮‭2006‬ ،‮‭2005‬ ‭Alipanah & Ustjuzhanin‬؛‮‭2005 , Rose & Pooni‬؛ ‮‭2008‬ ‭Altermatt‬؛ ‮‭2009‬ ‭Gielis & Karsholt‬؛ ‮‭2010 2011‬، ،‭.Alipanah et al‬؛‭Ustjuzhanin & Kovtunovich‬، ،‮‭2011 2010‬a، b؛ ‮‭2011 , .Ustjuzhanin et al‬؛ ‮‭2013 , Gielis & Mano) ‬و زیرخانواده ی ‭Pterophorinae ‬بزرگ ترین زیرخانواده ی این خانواده محسوب می شود (‮‭2003 , Gielis). ‬تاکنون مطالعات چندی روی این خانواده در ایران صورت گرفته و مقالات متعددی به چاپ رسیده اند (‮‭1869 1870‬، ،‭Lederer‬؛ ‮‭1901 , Staudinger & Rebel‬؛‮‭1940 , Zerny ‬؛ ‮‭1959 , Amsel‬؛ ‮‭1968 , Bigot‬؛ ‮‭1974 , Bigot & Popescu-Gorj‬؛ ‮‭1977 , Hannemann‬؛ ‮‭1986 , Burmann‬؛ ‮‭1991 , Sutter‬؛ ‮‭1999 2005‬، ،‭Arenberger‬، ،‮‭1995 1981‬a، b؛ ‮‭2003 , Gielis‬؛ ‮‭2003 , .Alipanah et al‬؛ ‮‭2006 2013‬، ‮‭2005‬، ،‭Alipanah & Ustjuzhanin‬؛ ‮‭2010 , Alipanah & Gielis‬؛ ‭Alipanah‬، ‮‭2013‬a، ‭b). ‬بر این اساس تا به حال ‮‭95‬ گونه از ایران گزارش شده که همگی به استثنای یازده گونه ی ‮‭1852 , Agdistis insidiatrix Meyrick‬، ‮‭1936‬، ‭Paracapperia anatolicus (Caradja‬، ‮‭1920‬)، ‭Capperia celeusi (Frey‬، ‮‭1886‬)، ‭Oxyptilus pilosellae (Zeller‬، ‮‭1841‬)،‭Crombrugghia kollari (Stainton‬، ‮‭1851‬)، ‭Stenoptilodes taprobanes (R. Felder & Rogenhofer‬، ‮‭1875‬)، ‭Marasmarcha pulcher (Christoph‬، ‮‭1885‬)، ‭Calyciphora albodactylus (Fabricius‬، ‮‭1794‬)،‭C. nephelodactyla (Eversmann‬، ‮‭1844‬)، ‭Hellinsia lienigianus (Zeller) ‬و ‮‭1827 , Wheeleria spilodactyla (Curtis) ‬در مجموعه ی بال پولک داران موزه ی حشرات هایک میرزایانس وجود دارند. گونه های گزارش شده از ایران به ‮‭30‬ جنس و 5 قبیله تعلق دارند. در فهرست حاضر اطلاعات کاملی از پراکندگی گونه هایی که قبلا از ایران گزارش شده و در موزه ی حشرات هایک میرزایانس نگه داری می شوند، ارایه شده است.