بررسی تاثیر سه قارچ کش جدید در مقایسه با چند قارچ کش رایج در کنترل بیماری سفیدک پودری انگور
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
زبان: فارسی
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
شناسه ملی سند علمی: R-1056183
تاریخ درج در سایت: 27 بهمن 1397
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
مشاهده: 445
تعداد صفحات: 28
سال انتشار: 1392
نسخه کامل طرح پژوهشی منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده طرح پژوهشی:
بیماری سفیدک سطحی (حقیقی) انگور با عامل Erysiphe necator از مهمترین بیماریهای خسارتزا بر روی درختان تاک در سراسر کشور می باشد. این بیماری در حضور شرایط محیطی مناسب باعث کاهش شدید کمیت و کیفیت محصول، افزایش هزینه های تولید و کاهش طول عمر درخت مو می گردد. در این بررسی به ارزیابی هفت قارچکش سیستمیک و غیر سیستمیک علیه سفیدک پودری انگور پرداخته شد. آزمایش در قالب طرح آزمایشی بلوکهای کامل تصادفی با لحاظ 13 تیمار (11 تیمار قارچکش و دو تیمار شاهد) و هر تیمار مشتمل بر 4 تکرار در یک تاکستان کاملا آلوده و با سابقه آلودگی بالا در منطقه همدان انجام گردید. قارچکش ها و تیمارهای مورد بررسی عبارت بودند از : 1- تری فلوکسی استروبین (فلینت) 0/3 در هزار 2- فلینت 0/2 در هزار 3- فلینت 0/1 در هزار 4- گوگرد %80 (تیوویت جت) 4 در هزار 5- گوگرد %80 (تیوویت جت) 2/5 در هزار 6- گوگرد %80 (تیوویت جت) 3 در هزار 7 نوآریمول (تریمیدال) 0/ 75 در هزار 8- پنکونازول (توپاس) به میزان 12/5 سی سی در یکصد لیتر آب 9- سولفور(گوگرد 4 (80 DF در هزار 10- گل گوگرد (کومولوس اس) به مقدار 75 کیلو گرم در هکتار 11- شاهد با آبپاشی 12- کرزوکسیم متیل (استروبی) 0/2 در هزار 13- شاهد بدون هیچگونه آبپاشی و محلول پاشی. سمپاشی تیمارها در 3 نوبت انجام و ارزیابی تیمارها 20 روز پس از آخرین سمپاشی با جمع آوری 20 برگ آلوده از هر واحد با استفاده از سیستم Rating و نمره دهی برگهای آلوده از 0-5 صورت گرفت. تجزیه تحلیل آماری داده های حاصل از آزمایش نشان داد که تمام تیمارهای (قارچکشهای مورد استفاده) مورد آزمایش با تیمار شاهد در سطح %1 اختلاف معنی دار دارند. به ترتیب، قارچکشهای توپاس و تریمیدال از لحاظ میزان تاثیر در کنترل سفیدک سطحی انگور در گروه اول و قارچکشهای استروبی 0/2 در هزار، تیوویت جت 3 در هزار، تیوویت جت 2/5 در هزار، تیوویت جت 4 در هزار، فلینت 2/ در هزار و فلینت 3/ در هزار در گروه دوم قرار گرفته و از لحاظ آماری بین آنها اختلاف معنی داری وجود نداشته و تاثیر خوب و رضایت بخشی در کنترل سفیدک حقیقی مو داشتند. تیمارهای تریمیدال 0/75 در هزار و استروبی 0/2 در هزار نیز بعد از توپاس در کنترل بیماری به ترتیب در رتبه های دوم و سوم قرار گرفته و بین این دو تیمار نیز (تریمیدال و استروبی) از لحاظ میزان تاثیر و کارآیی، اختلاف معنی داری مشاهده نشد. تیمار سولفور(گوگرد 4 (80 DF در هزار (از شرکت سارا پیمان) با کاهش 61 /95 در صد از شدت بیماری نسبت به تیمار شاهد، از لحاظ کارآیی و تاثیر در گروه سوم (در یک گروه جداگانه) و در رتبه نهم از بین 11 تیمار قارچکش قرار گرفت که تقریبا رضایت بخش بود. تیمارگل گوگرد (کومولوس اس) مشابه بقیه تیمارها با دو تیمار شاهد اختلاف معنی دار نشان داد و در گروه چهارم (با کاهش 32/1 در صد از شدت بیماری) و در رتبه دهم از بین 11 تیمار قارچکش، قرار گرفت. از بین سموم مصرفی توپاس با تاثیر 81 /83 درصد کاهش میزان و شدت بیماری در رتبه اول و فلینت 0/1 در هزار با تاثیر 20/4 در صد تاثیر، در رتبه آخر قرار می گیرد. ضمنا در این بررسی، هیچگونه اثر گیاهسوزی خاص و قابل توجهی در همه تیمارهای سمپاشی شده (در شرایط آب و هوایی همدان) مشاهده نگردید. لغات کلیدی: قارچکش ، تاک، Uncinula necator (Erysiphe necator)، ارزیابی، سفیدک پودری، همدان
نویسندگان